[B043] Więźba dachowa cz. 2/2 – drewno, łączniki i wykonanie

więźba dachowa

Artykuł, który właśnie czytasz to druga część obszernego kompendium wiedzy o więźbach dachowych. W poprzedniej części omówiłem:

  • funkcje jakie pełni więźba dachowa;
  • od czego zależy nośność dachu;
  • czym jest sztywność dachu i dlaczego jest ważna;
  • przedstawienie rodzajów więźby dachowej;
  • porównanie więźby tradycyjnej i prefabrykowanej;
  • omówienie elementów składowych więźby dachowej;
  • przykłady ważnych połączeń więźby.

W tej części artykułu przeczytasz:

  • czym jest drewno konstrukcyjne;
  • jakie warunki musi spełniać drewno do budowy dachu;
  • dlaczego do budowy nie można użyć drewna mokrego;
  • jaką wytrzymałość musi mieć drewno do budowy więźby;
  • który gatunek drewna jest najlepszy;
  • jak zabezpieczyć drewno przed ogniem i szkodnikami;
  • omówienie elementów łączących więźbę;
  • wytyczne używania gwoździ, wkrętów, śrub, blach i łączników ciesielskich;
  • jak kontrolować wykonanie więźby dachowej.

Witaj Inwestorze!

W poprzednim artykule dotyczącym więźby dachowej przedstawiłem Ci podstawowe funkcje, elementy i parametry techniczne jakie musi spełniać więźba dachowa. W tej części przechodzimy do bardziej praktycznych zagadnień. Poniżej znajdziesz porady w jaki sposób wybrać odpowiednie drewno, łączniki oraz porady wykonawcze. Zapraszam!

Zanim przeprowadzę Cię przez tajniki budowy więźby dachowej chciałbym wyjaśnić: ten artykuł poświęcam tylko więźbie dachowej, czyli części typowo konstrukcyjnej. Pokryciem i izolacjami dachu zajmiemy się później. Tymczasem zapraszam Cię do zapoznania się z funkcją jaką pełni cała przegroda dachowa, sposobem jej działania i modelowym rozwiązaniem, które opisałem w cyklu artykułów:

[B026] 4 żywioły w Twoim domu, czyli fizyka budowli cz. 1/3
[B027] Idealna ściana, dach i podłoga, czyli fizyka budowli cz. 2/3
[B028] Rzeczywiste przegrody budowlane, czyli fizyka budowli cz. 3/3

Materiały do budowy więźby dachowej

Więźbę dachową można wykonać z różnych materiałów, np. stali lub żelbetu ale w budownictwie jednorodzinnym bez wątpienia wiodącym materiałem jest drewno. Mimo swojej popularności, ten materiał ciągle sprawia na budowach problemy, a wielu wykonawców i inwestorów nawet nie zdaje sobie sprawy czego tak naprawdę używają do budowy. Przyjrzyjmy się mu zatem dokładniej.

Drewno - naturalny materiał

Drewno, nawet przetworzone przez człowieka, jest materiałem naturalnym. Mamy przecież niewielki wpływ na to jaki materiał urośnie nam w lesie. A drewno od drewna może się bardzo różnić. Istnieją różne gatunki drzew, które rosną w różnych miejscach kraju, na różnych glebach, o różnej wilgotności. Wszystko to wpływa na szybkość wzrostu drzewa, układ słojów, wysokości, średnicę itp. Drzewo po ścięciu trafia do tartaku i może zostać pocięte (przetarte) na różne sposoby, aby uzyskać różny układ włókien w desce czy belce. Na tym nie koniec różnorodności drewna. Mamy jeszcze przecież sęki, skręcenia włókien, pęknięcia i inne wady drewna. Co więcej drzewo rosnące w lesie jest “mokre” czyli zawiera w sobie bardzo dużo wody (kilkadziesiąt procent) niezbędnej mu do życia. Po ścięciu drewno zaczyna schnąć, z jego właściwości zmieniają się w czasie wraz ze zmianą wilgotności.

Z tej ogromnej różnorodności i zmienności drewna, musimy wybrać tylko to, co będzie nam potrzebne do budowy.

Drewno konstrukcyjne - co to jest?

Skoro więźba dachowa musi przenieść wiele różnych obciążeń i zapewnić odpowiednią sztywność dachu przez cały okres użytkowania budynku, to do jej budowy nie można użyć “pierwszego lepszego” kawałka drewna. Potrzebne będzie Ci drewno konstrukcyjne, czyli takie, które charakteryzuje się przede wszystkim odpowiednią wytrzymałością. Niby nic odkrywczego, ale właśnie w tym miejscu jest największy problem z drewnem na polskich budowach. Praktyka pokazuje, że znacząca większość sprzedawanej tarcicy nie jest drewnem konstrukcyjnym, jest sprzedawana nie zgodnie z prawem, a świadectwa wytrzymałości które są wydawane przez wiele tartaków są kompletnie bezwartościowe! W efekcie większość dachów w Polsce budowana jest z materiału o nieznanej jakości, a można nawet zaryzykować stwierdzenie, że z materiałów o niskiej jakości. Możesz pomyśleć, że przesadzam, ale niestety nie. Możesz sprawdzić to sam.

Drugim najważniejszym aktem prawnym (zaraz obok Ustawy Prawo Budowlane) niezbędnym w każdym procesie budowlanym jest Rozporządzenie Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wszystkie normy przywołane w tym Rozporządzeniu są obowiązkowe do stosowania, a wśród tych norm, przywołana jest m.in. norma PN-EN 1995-1-1 „Eurokod 5. Projektowanie konstrukcji drewnianych. Część 1-1: Postanowienia ogólne. Reguły ogólne i reguły dotyczące budynków”. Stwierdza ona jednoznacznie, że drewno stosowane na elementy konstrukcyjne chronione przed zawilgoceniem (czyli właśnie na więźbę dachową) musi mieć odpowiednią klasę wytrzymałości i wilgotność maksymalnie 18%. Czyli więźba wycięta z drewna mokrego nie może być drewnem konstrukcyjnym! Ale na tym nie koniec bo mamy przecież jeszcze wymóg co do wytrzymałości materiału.

Tutaj należy zajrzeć do kolejnych dokumentów: wcześniej wspominanej Ustawy Prawo Budowlane i przywołanego w niej Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011. Z tej ostatniej jasno wynika, że każdy wyrób budowlany, który ma zostać użyty do budowy Twojego domu musi posiadać Deklarację właściwości użytkowych i znak CE. Deklaracja jest dokumentem, który dokładnie opisuje jakie właściwości (np. wytrzymałość) ma dany wyrób i z takim dokumentem mogłeś spotkać się już na wcześniejszych etapach budowy, np. przy przeglądaniu dokumentacji pustaków ściennych. Znak CE jest tylko potwierdzeniem, umieszczonym bezpośrednio na materiale, że materiał jest zgodny z wymogami w/w Rozporządzenia. Jaki z tego płynie wniosek? Taki, że jeżeli na drewnie konstrukcyjnym, które kupujesz nie ma znaku CE i nie dostałeś do niego Deklaracji to jest on sprzedawany nielegalnie i ma bliżej nieokreślone właściwości! W ten sposób może być sprzedawane tylko drewno nie konstrukcyjne. Ale na tym jeszcze nie koniec historii….

Zostawmy na chwilę wymogi prawne i przejdźmy do bardziej praktycznych aspektów, czyli metody oznaczania wytrzymałości drewna bo to ona jest najważniejsza. Przecież na życzenie klienta tartak wystawia Deklarację właściwości użytkowych, maluje na tarcicy znak CE i można by powiedzieć, że jest OK. Ale wyznaczenie rzeczywistej wytrzymałości drewna nie powinno odbywać się przecież na zasadzie “widzimisię” tartaku, ani na podstawie “wymagań” klienta. Właściwą metodę wyznaczenia wytrzymałości i oznakowania CE określa kolejna norma PN-EN 14081-1 Konstrukcje drewniane – Drewno konstrukcyjne sortowane wytrzymałościowo o przekroju prostokątnym – Część 1: Wymagania ogólne. Nie ma sensu jej tu szczegółowo omawiać, a jedyne co musisz wiedzieć, to że zakwalifikowanie tarcicy do konkretnej klasy wytrzymałości nie jest wcale takie proste. Tartak musi posiadać certyfikowany system zakładowej kontroli produkcji i zatrudniać pracowników z odpowiednimi kwalifikacjami do określania wytrzymałości drewna. A poza tym, żeby określić wytrzymałość tarcicy, musi ona być najpierw wysuszona i najlepiej strugana z czterech stron. Jaki z tego morał? To że jeśli dostałeś od tartaku Deklarację i znak CE niestety jeszcze o niczym nie świadczy. Żeby te dokumenty odzwierciedlały rzeczywistość, to tarcica musi być sucha, a tartak musi posiadać odpowiednie kwalifikacje.

Podsumowując: to co jest, a co nie jest drewnem konstrukcyjnym zostało jasno określone w obowiązujących przepisach i normach. Właściwości jakie musi posiadać drewno konstrukcyjne są również jasno określone, ale niestety nie są znane wśród wielu tartaków, inwestorów, wykonawców i kierowników budowy. W konsekwencji większość polskich dachów budowana jest niezgodnie z prawem i z materiałów niskiej jakości.

suszona tarcica
Suszone i strugane drewno konstrukcyjne. Zdjęcie: rea-jet.com

Dlaczego warto stosować tylko certyfikowaną tarcicę?

Jeżeli budujesz swój własny dom, to chyba nie muszę Cię przekonywać, żebyś użył materiałów o przynajmniej “dobrej” jakości. W środowisku budowlanym niestety jest ciche przyzwolenie (spowodowane też brakiem wiedzy) ze strony kierowników budowy i projektantów na stosowanie mokrej tarcicy o nieznanej wytrzymałości. Dlatego warto żebyś poznał konsekwencje stosowania materiału niskiej jakości:

  • Tarcica, która nie posiada prawidłowo wydanej Deklaracji właściwości użytkowych i znaku CE nie spełnia formalnego wymogu bezpieczeństwa wyrobu budowlanego. Może to zostać zakwestionowane przez nadzór budowlany (mało prawdopodobne), albo w razie zawalenia, pożaru lub innej katastrofy budynku ubezpieczyciel odmówi wypłaty odszkodowania.
  • Mokre drewno wysycha często dopiero po przykryciu budynku dachem. Każde drewno odkształca się podczas schnięcia, a co za tym idzie zmienia się kształt dachu. Szczególnie narażone na deformacje są więźby bez deskowania.
  • Mokre drewno użyte do budowy więźby zostanie później zamknięte pomiędzy warstwami dachu i warstwami wykończeniowymi. W połączeniu z (powszechnymi) błędami w doborze i wykonaniu warstw wykończeniowych może doprowadzić do zagrzybienia wykończenia, a także do niszczenia konstrukcji. Szczególnie niebezpieczne będzie tu ocieplenie poddasza pianką PUR.
  • Mokre drewno (pomimo impregnacji) jest dużo bardziej wrażliwe na zagrzybienie niż drewno suche. W razie nieszczelności na dachu będzie ono również dłużej schło. Drewno suszone jest w naturalny sposób odporne na zagrzybienie i nie wymaga impregnacji a w razie zawilgocenia schnie znacznie szybciej.
  • Mokre drewno ma większy współczynnik pełzania i niższą wytrzymałość, co powoduje, że dach ugina się najbardziej, do momentu wyschnięcia więźby. Po wyschnięciu pozostaje wygięty.
  • Drewna niskiej jakości zużywa się więcej. Podczas projektowania więźby konstruktorzy są świadomi, że użyte drewno może być niskiej jakości i posiadać mniejszą wytrzymałość od zakładanej. Dlatego “na wszelki wypadek” wykonują więźbę solidniejsza niż potrzeba co zwiększa zużycie drewna. W efekcie inwestor przepłaca za dodatkowe drewno niskiej jakości.
  • Wytrzymałość drewna zależy od jego wilgotności. Im suchsze, tym ma większą wytrzymałość. Drewno mokre ma połowę (a nawet mniej) wytrzymałości drewna suchego.
  • Drewno które nie jest właściwie sortowane pod względem wytrzymałości może mieć dobrą wytrzymałość, ale równie dobrze może zdarzyć się tarcica, która powinna zostać zakwalifikowana jako odpad. Innymi słowy: jakość drewna jest losowa i połączenie go w jednej więźbie dachowej powoduje nierównomierną pracę konstrukcji.
  • Mokre krokwie schną i wyginają się już na gotowym dachu. Powoduje to konieczność dodatkowego “prostowania” płaszczyzny dachu przez dekarzy, którzy będą układali pokrycie. Zastosowanie suchych elementów pozwala zaoszczędzić dodatkowej pracy i gwarantuje, że raz ustawiona więźba pozostanie prosta.
  • Drewno nie strugane (szczególnie mokre po wyschnięciu) ma mniejszą odporność ogniową niż drewno strugane. Drobne drzazgi na powierzchni drewna działają jak zapałki i powodują szybsze zajęcie się ogniem. Drewno strugane jest gładkie i zapalenie się zajmuje mu więcej czasu.
  • Suszona i strugana tarcica stanowi niemal gotowy element wykończeniowy okapu. Nie wymaga dodatkowych prac ani zakrywania jej podbitką, co może dać znaczne oszczędności – zależnie od planowanego wyglądu.
  • Drewno ze znakiem CE posiada odpowiednie wymiary zgodnie z zamówieniem i wymaganiami projektu. Drewno mokre, nie strugane potrafi mieć zaniżone wymiary względem tych zamówionych.

Nie wszystko jest jasne i masz wątpliwości? Zapytaj w komentarzu albo dołącz do Grupy wsparcia na Facebooku!

Wytrzymałość drewna

Przy zamawianiu tarcicy na budowę Twojego domu musisz kierować się wytycznymi projektu budowlanego. Znajdziesz tam podaną klasę drewna, oznaczoną literą “C” dla drewna iglastego (lub rzadziej “D”, dla drewna liściastego) oraz liczbę oznaczającą wytrzymałość, np. C24. Dawniej funkcjonowały również oznaczenia z literą “K”, ale obecnie są już nieaktualne i nie powinno się go stosować. Klasa drewna została obliczona i przyjęta przez konstruktora, w taki sposób, aby zapewnić odpowiednią wytrzymałość i sztywność całej więźby więc nie można jej zaniżać.
Wiesz już, że wytrzymałość drewna musi być potwierdzona właściwym dokumentem. Warto również, żebyś miał świadomość jak wygląda rynek drewna konstrukcyjnego w Polsce. Wspomniana wcześniej norma PN-EN-1995, stosowana powszechnie przez projektantów przewiduje łącznie aż 20 klas wytrzymałości drewna! Niestety jest to czysta teoria, bo najpopularniejszy w Polsce sposób klasyfikacji wytrzymałości drewna, czyli klasyfikacja wzrokowa (nie maszynowa), dopuszcza możliwość przyporządkowania drewna iglastego jedynie do kilku wybranych klas. Mamy zatem:

  • dla drewna sosnowego klasy: C20, C24 i C35;
  • dla drewna świerkowego klasy: C18, C24 i C30;

W praktyce drewno najwyższej jakości, odpowiadające klasom C30 i C35 występuje bardzo rzadko i jest niemal nieosiągalne. Ostatecznie drewno, które możesz bez większych trudności kupić występuje zaledwie w trzech klasach: C18, C20 i C24.

Uwaga!

Sprawdź w swoim projekcie, jakiej klasy drewna wymaga projektant. Jeżeli jest wyższa niż C24 to powinieneś wymagać przeprojektowania konstrukcji, bo prawdopodobnie nie kupisz takiego drewna!

Często zadawane pytania przy wyborze drewna

1. Drewno sosnowe, świerkowe, inne?

W Polsce mamy wiele gatunków drewna z których można wykonać więźbę dachową. Najpopularniejsze z nich to sosna i świerk i być może zastanawiasz się, który z tych gatunków będzie lepszy. Odpowiedź jest bardzo prosta: z konstrukcyjnego punktu widzenia gatunek nie ma większego znaczenia. Drewno z gwarantowaną wytrzymałością np. C24 będzie ją posiadało niezależnie od gatunków. Odporność na korozję biologiczną, czyli grzyby i pleśnie jest związana przede wszystkim z jego wilgotnością, a nie z gatunkiem. Krótko mówiąc: każde drewno ze znakiem CE jest dobry wyborem.
Dodatkowym kryterium wyboru gatunku może być jego kolor lub wygląd słojów drewna. Każdy gatunek ma tu swoją charakterystykę, która będzie widoczna gdy drewno zostanie pokryte tylko bezbarwnym impregnatem. Moim zdaniem, drewno świerkowe lepiej nadaje się na elementy które muszą mieć estetyczne wykończenie (podbitki itp.) bo ma bardziej jednolity kolor, który tylko nieznacznie zmienia się z czasem i nie powstają na nim “wycieki” z żywicy.

2. Jak sprawdzić jakość tarcicy?

Powszechnym pytaniem jakie pojawia się w głowach Inwestorów podczas zamawiania tarcicy jest “jak sprawdzić jakość drewna, które przyjedzie na budowę?”. Krąży tutaj wiele mitów i legend mówiących o tym, że należy sprawdzić czy jest dużo sęków i czy są one zdrowe, czy włókna drewna są proste, czy nie ma grzybów itp. Wszystko to jest “prawie prawdą”. Dlaczego “prawie”? Ponieważ sprawdzeniem jakości drewna i nadaniem mu odpowiedniej klasy wytrzymałości zajmuje się tartak a nie Inwestor! Twoim zadaniem jest sprawdzenie, czy kupujesz drewno z ważną Deklaracją właściwości technicznych i znakiem CE.

3. Wady i zalety drewna suchego i mokrego?

W Internecie łatwo można się natknąć na porównania plusów i minusów zakupu drewna mokrego w porównaniu do suchego. Nie będę ich tutaj powielał, bo nie ma to najmniejszego sensu. Jedyną zaletą drewna mokrego jest jego niższa cena. Tylko co z tego skoro nie posiada żadnych innych zalet i nie można go stosować jako drewna konstrukcyjnego?

Impregnacja drewna na więźbę dachową

Temat impregnacji drewna pojawia się zazwyczaj już w projekcie, jako wymóg zabezpieczenia drewna przed korozją biologiczną i pożarem. Można spotkać się z zapisami mówiącymi ile razy, jakim środkiem należy drewno pomalować oraz jaką powinno osiągnąć odporność ogniową i biologiczną. Trudno kwestionować zapisy projektu skoro sporządziła go osoba z uprawnieniami budowlanymi i teoretycznie powinna wiedzieć jak prawidłowo zabezpieczyć drewno przed grzybami i pożarem.

drewno impregnowane
Intensywny kolor ma świadczyć o solidnej impregnacji

Odporność pożarowa więźby dachowej

Zajrzyjmy do znanego Ci już Rozporządzenia ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Podane są tam wymagania dotyczące odporności ogniowej jakie musi spełniać każdy element konstrukcyjny, w tym konstrukcja dachu. Co z niego wynika? To, że nie dotyczą one budynków mieszkalnych jednorodzinnych! (wyjątkiem są bliźniaki i budynki usytuowane bardzo blisko siebie). Czyli narzucanie przez projektantów odporności pożarowej dla więźby dachowej jest w wielu przypadkach zupełnie bezpodstawne.

Czy to znaczy, że możemy pozwolić aby więźba dachowa nie była zabezpieczona przeciwpożarowo za pomocą jakiegokolwiek preparatu? Odpowiedź brzmi: jak najbardziej tak. A wręcz nie powinno się takich preparatów używać kiedy nie są konieczne, bo po co sobie wprowadzać do domu niepotrzebną chemię. A co z odpornością pożarową? Jeśli czytałeś uważnie moje poprzednie artykuły to wspominałem w nich, że pomimo braku prawnych wymagań, to warto aby elementy konstrukcyjne domu jednorodzinnego posiadały odporność ogniową na poziomie przynajmniej 30 minut. Okazuje się, że drewno samo w sobie, bez żadnych zabezpieczeń może zagwarantować taką lub wyższą odporność! Jak to możliwe? Drewno jest oczywiście materiałem palnym, ale w warunkach pożaru zachowuje się bardzo przewidywalnie i spala się równomiernie ze wszystkich stron. Podczas spalania wierzchnia warstwa drewna zwęgla się równomiernie i jeszcze dodatkowo spowalnia proces spalania głębszych warstw. Podstawowa więźba z drewna suchego, struganego i bez żadnych zabezpieczeń posiada nośność ogniową na poziomie około 15 minut. Można też zaprojektować więźbę tak, aby bez problemu drewno jak i połączenia spełniały warunki R30 a nawet R60 i więcej. Wady? Niestety wymaga to dodatkowej pracy (ale wcale nie dużej) projektanta i może nieco zwiększyć przekroje przyjętej tarcicy, a zatem zwiększyć ilość drewna potrzebnego na więźbę.

Istnieje jeszcze jedna metoda ochrony konstrukcji dachu przed pożarem, którą możemy wykorzystać niejako przy okazji. Drewno można zabezpieczyć przez zastosowanie okładziny z płyty gipsowo-kartonowej oraz wełny mineralnej. Czyli z użyciem dokładnie tego samego systemu, jaki normalnie używa się do ocieplenia i wykończenia poddasza użytkowego. Podstawowa wersja takiego zabezpieczenia, czyli płyta gipsowo-kartonowa o podwyższonej odporności pożarowej w połączeniu z wełną mineralna daje zabezpieczenie konstrukcji na kolejne minimum 15 min. A właściwie dobrany system pozwoli zabezpieczyć więźbę na 30, 60 lub nawet więcej minut.

Obydwa wyżej opisane sposoby zabezpieczania więźby dachowej przed pożarem (czyli dobrej jakości drewno z naddatkiem i okładziny sufitowe), nawet bez użycia certyfikowanych rozwiązań i specjalnych obliczeń są moim zdaniem wystarczające dla domów jednorodzinnych i bez problemu zapewnią czas potrzebny na ewakuację mieszkańców w razie pożaru. Jeśli jednak zależy Ci na rozwiązaniu z gwarancją odporności ogniowej (lub jest ona wymagana przepisami), to poproś swojego projektanta aby zamiast automatycznie powtarzanego zapisu projektowego o impregnacji p.poż. dobał właściwą okładzinę lub obliczył nośność więźby w razie pożaru.

Odpornosć drewna na grzyby i pleśnie

Wiesz już, że stosowanie różnych preparatów do malowania więźby w celu zabezpieczenia jej przed ogniem, nie jest najlepszym, a tym bardziej nie jedynym rozwiązaniem dla domów jednorodzinnych wolnostojących. Jednocześnie nie jest wymagane przepisami. A co z zabezpieczeniem przed korozją biologiczną? Przecież nikt nie chce żeby w jego konstrukcji dachu zadomowiły się szkodniki (tzw. korniki), albo grzyby i pleśń? Popularnym rozwiązaniem, zapisanym w większości projektów jest niestety znowu impregnacja. Tylko że praktyka pokazuje, że wcale nie jest to najlepsze rozwiązanie. Popularne środki chemiczne składające się głównie z barwnika i soli nie są skutecznym zabezpieczeniem, gdy zostaną nałożone na mokre drewno.

Aby drewno było odporne na niszczenie biologiczne musi być przede wszystkim suche. Grzyby i pleśnie do swojego rozwoju potrzebują wody. W suchym drewnie nie ma wody, więc nie ma problemu i nie ma potrzeby stosowania dodatkowych preparatów. A co ze szkodnikami? One najczęściej atakują drzewa, gdy te znajdują się jeszcze w lesie. Potem mogą przetrwać w mokrej tarcicy i uaktywnić się w gotowej więźbie. Ale gdy po drodze z lasu na budowę tarcica zostanie wysuszona to wszystkie szkodniki (grzyby i pleśnie też) wyginą i nie ma problemu. Wniosek z tego jest dokładnie taki sam jak we wcześniejszym akapicie: lepiej zastosować drewno suche niż stosować dodatkowe preparaty o wątpliwej skuteczności.

Drewno impregnowane musi mieć intensywny kolor

Wśród początkujących inwestorów i wykonawców panuje przekonanie, że intensywny kolor świadczy o dobrej jakości impregnacji drewna. Niestety nie ma to nic wspólnego z prawdą. Preparaty do impregnacji rzeczywiście zawierają barwnik, który pozwala odróżnić drewno impregnowane od nieimpregnowanego, ale równie dobrze można zastosować sam barwnik, żeby kolor był bardziej intensywny. Krótko mówiąc: kolor o niczym nie świadczy.

Jakby tego było mało, impregnacja więźby suchej jest zupełnie nie potrzebna. Oprócz tego co pisałem wyżej, kolejne potwierdzenie możesz znaleźć w Warunkach technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych, część A, zeszyt 4 Konstrukcje drewniane, autorstwa ITB (Instytut Techniki Budowlanej). Opracowanie to wyraźnie stwierdza, że dla drewna przeznaczonego na więźbę dachową w zupełności wystarczy jego naturalna odporność i nie ma potrzeby stosowania żadnej impregnacji. Nie jest to wielkim zaskoczeniem – wiele zabytkowych budynków posiada więźbę dachową, która stoi już nawet kilkaset lat bez żadnej impregnacji.

Elementy do łączenia drewna

Wszystkie drewniane elementy więźby dachowej muszą zostać ze sobą połączone. We współczesnym budownictwie, połączenia opierają się w dużej mierze na gwoździach, śrubach i metalowych elementach łączących nazywanych też złączami ciesielskimi. Najważniejsze z nich przedstawiam Ci poniżej.
więźba dachowa
więźba dachowa z drewna suszonego, struganego, bez impregnacji. Zwróć uwagę na wzorowy układ gwoździ w połączeniu krokwi i kleszczy. Zdjęcie: zimmerei-tami.de

Gwoździe

Gwoździe stanowią bardzo szeroką grupę produktów i występują w wielu wariantach. Bardzo ważne jest aby projekt budowlany dokładne określał jaki gwóźdź powinien być użyty do danego zastosowania. Najważniejsze cechy gwoździ, którymi należy się kierować przy doborze i zakupie to:

  • Średnica – jest to najważniejsza cecha, która bezpośrednio wpływa na wytrzymałość gwoździa i całego połączenia. Gwoździe konstrukcyjne mają najczęściej średnice 3-6mm. Należy przy tym pamiętać, że przy średnicach gwoździa powyżej 6mm należy najpierw nawiercić otwór w drewnie aby można było go wbić (o średnicy wynoszącej 0,8 średnicy gwoździa).
  • Wytrzymałość materiału – wytrzymałość samego gwoździa zależy od jego średnicy i materiału z jakiego został wykonany. Konstruktor podczas projektowania połączeń określa minimalną wymaganą średnicę gwoździa w odniesieniu do wytrzymałości materiału z jakiego został wykonany. Zazwyczaj zakłada się, że gwoździe będą wykonane z materiału o najniższej możliwej wytrzymałości, więc w projekcie nie określa się tutaj minimalnych wymagań. Jeśli jednak w Twoim projekcie znajdziesz informacje o wymaganej wytrzymałości gwoździa, to musisz wybrać takie, które spełniają wymagania. Wytrzymałości gwoździ znajdziesz w karcie technicznej producenta.
  • Długość – długość gwoździa musi być wystarczająca aby połączyć ze sobą 2 lub więcej elementów. Czasem jeden gwóźdź powinien “przebijać” np. 3 elementy – 2 kleszcze i krokiew. Takie detale powinny być ujęte w projekcie i mają one również wpływ na nośność połączeń, więc nie można ich lekceważyć.
  • Zabezpieczenie antykorozyjne – wyróżniamy gwoździe ze stali czarnej (bez żadnego zabezpieczenia), ocynkowane (galwanicznie lub ogniowo) i ze stali nierdzewnej. Do więźby dachowej, która będzie całkowicie zabezpieczona przed czynnikami atmosferycznymi w zupełności wystarcza zastosowanie gwoździ bez żadnego zabezpieczenia. W połączeniach na zewnątrz, jako minimum należy traktować gwoździe ocynkowane ogniowo (unikaj ocynku galwanicznego – jest mało trwały), a w miejscach które są wyeksponowane i muszą pozostać estetyczne przez wiele lat, najlepsze będą gwoździe nierdzewne.
  • Trzpień gwoździa gładki lub pierścieniowy – trzpień, czyli podłużna część gwoździa może występować w różnych wariantach. Wersja gładka (lub z niewielkimi rowkami) przeznaczona jest przede wszystkim do połączeń zakładkowych drewno-drewno. Mają one stosunkowo małą wytrzymałość na wyciąganie i nie należy ich stosować w miejscach narażonych na wyrywanie gwoździ. Gwoździe pierścieniowe z poszerzeniem pod główką (zwane też karbowanymi) przeznaczone są głównie do połączeń ciesielskich z użyciem łączników stalowych. Mają wyraźnie większą wytrzymałość na wyrywanie i bardzo dobrze nadają się do połączeń z użyciem kątowników lub blach stalowych. Poszerzenie, czyli zwiększenie średnicy pod główką gwoździa zapewnia bardzo dokładne wypełnienie otworu kątowniku/blasze, dzięki czemu redukuje całkowicie luzy na połączeniu. Średnica gwoździ pierścieniowych musi być dobrana do średnicy otworów w elementach łączących (około 0,5mm mniejsza), a nośność połączenia dobiera się przez odpowiednią ilość gwoździ.

W praktyce do więźb dachowych stosuje się gwoździe:

  • Konstrukcyjne gładkie do połączeń drewno-drewno;
  • Pierścieniowe z poszerzeniem pod główką do połączeń na łącznik stalowy-drewno. Użycie w tym przypadku gwoździa gładkiego jest błędem!
  • Gwoździe ocynkowane ogniowo jako dobrą praktykę zabezpieczenia przed korozją.
gwoździe do więźby dachowej
Od góry: gwóźdź konstrukcyjny gładki nieocynkowany, gwóźdź pierścieniowy ocynkowany, gwóźdź pierścieniowy z poszerzeniem pod łbem.

Wkręty

Wkręty, podobnie jak gwoździe stanowią bardzo szeroką grupę produktów i powinny być dokładnie określone w projekcie. Analogicznie do gwoździ posiadają szereg cech, takich jak długość, wytrzymałość, zabezpieczenie antykorozyjne lub poszerzenie pod główką. Mogą być stosowane zamienne zarówno z gwoździami gładkimi jak i pierścieniowymi, a ich zaletą jest duża wytrzymałość na wyrywanie oraz możliwość demontażu. Z ważnych różnic pomiędzy wkrętami a gwoździami należy wymienić:

  • Średnica efektywna – średnica wkręta mierzona jest jako średnica trzpienia, bez uwzględniania gwintu. Czyli zwykły pomiar średnicy zewnętrznej nie jest miarodajny i należy dobrać wkręty o właściwej średnicy efektywne, czyli bez gwintu. Warto też mieć na uwadze konieczność nawiercania drewna (analogicznie jak w gwoździach) w przypadku wkrętów o średnicy efektywnej większej niż 6mm. Zamiennie można użyć wkrętów samowiercących – wtedy nawiercanie wstępne nie jest potrzebne.
  • Różne kształty główki – wkręty występują w wielu różnych kształtach główki. Wkręty z poszerzeniem pod główką przeznaczone są do połączeń z użyciem blach i kątowników. wkręty z główką (łbem) stożkowym stosuje się w miejscach, gdzie konieczne jest zagłębienie wkrętów w drewnie, tak aby uzyskać płaską powierzchnię, np. na górnej płaszczyźnie krokwi, gdzie później będzie układane deskowanie. Wkręty z poszerzoną, płaską główką (talerzykową) są przeznaczone do ogólnego stosowania, często zamiennie do gwoździ konstrukcyjnych.
wkręty do więźby dachowej
Wkręty do drewna, od lewej: wkręt ciesielski z podkładką pod łbem, wkręt do drewna ocynkowany, wkręt z łbem sześciokątnym.

Uwaga!

Do połączeń konstrukcyjnych więźby dachowej nie można stosować czarnych wkrętów o małych średnicach przeznaczonych do płyt gipsowo-kartonowych!

Śruby

Najczęściej stosowane są one do połączenia między sobą elementów drewnianych, np. kleszczy i krokwi. Śruby, podobnie jak wkręty i gwoździe charakteryzują się przede wszystkim średnicą, rodzajem zabezpieczenia antykorozyjnego i długością. Z pozostałych ważnych cech możemy wyróżnić:

  • Klasę wytrzymałości – jest to wytrzymałość śruby i nakrętki określona za pomocą oznaczenia składającego się z dwóch cyfr, np.: 4.6, lub 5.8 lub 8.8. Rozszyfrowanie tego oznaczenia nie jest nam teraz potrzebne, a jedyne co musisz wiedzieć, to że im wyższe cyfry, tym lepiej. Powinieneś użyć śruby i nakrętki o co najmniej takiej klasie wytrzymałości jak określa projekt.
  • Rodzaj śruby – istnieje wiele rodzajów śrub. Najbardziej podstawowe to śruby z łbem sześciokątnym i gwintem na całej swojej długości. Jak najbardziej mogą być one stosowane do budowy więźby, pod warunkiem użycia podkładek powiększonych (nie zwykłych!) zarówno pod łbem jak i nakrętką. Jeżeli zwykłe śruby okażą się za krótkie, to można użyć prętów gwintowanych (standardowej długości 1m.) i dociąć je na żądany wymiar. Do połączeń drewno-drewno istnieją też specjalne śruby, tzw. śruby zamkowe. Mają one specjalnie ukształtowany łeb, który wciska się w drewno i w ten sposób blokuje swój obrót. Ponadto trzpień śrub zamkowych jest gwintowany tylko na końcówce (na pozostałej części gadki), co ułatwia wbicie śruby w dobrze dopasowany otwór. Wybór rodzaju śruby w połączeniu nie ma znaczenia dopóki zostanie zachowana jej średnica i klasa wytrzymałości.
śruby do więźby dachowej
Śruby, od góry: pręt gwintowany, śruba z łbem zamkowym, śruba z łbem sześciokątnym oraz podkładka i nakrętka.

Uwaga!

Śruby należy mocno dokręcić na etapie montażu więźby, a przed ich zakryciem od wewnątrz należy sprawdzić dokręcenie. Drewno może wyschnąć (nawet suszone), przez co nakrętki staną się luźne. Następnie nakrętki należy zabezpieczyć przed odkręceniem, np. przez “zaklepanie” gwintu na śrubie lub zastosowanie podwójnej nakrętki.

Uwaga!

Niezależnie od rodzaju łączników jakie będą zastosowane w Twojej więźbie, musisz dopilnować, aby zostały one wykonane zgodnie z projektem. Ani Ty ani wykonawca nie możecie samowolnie zmieniać rodzaju łączników! Równie ważne są też ilości łączników i ich układ w połączeniu. Wszystkie wymiary muszą być określone w projekcie i nie można ich zmieniać. Zastosowanie łączników zbyt blisko krawędzi drewna, lub zbyt blisko siebie nawzajem powodują znaczne obniżenie nośności połączenia!

Pracując na budowach ciągle spotykam się z tymi samymi błędami. Ty możesz ich łatwo uniknąć. Po prostu zapisz się na newsletter i pobierz darmowy ebook!

Dodatkowo otrzymasz 10 plików pomocnych przy budowie domu i powiadomienia o nowych artykułach!



Zapisując się wyrażasz jednocześnie zgodę na otrzymywanie newslettera.

Stalowe łączniki ciesielskie

Stalowe złącza ciesielskie służą do przenoszenia sił z jednego elementu na drugi, dlatego choć wyglądają niepozornie, to pełnią bardzo ważną rolę w konstrukcji więźby dachowej. Rodzaj, rozmieszczenie i wielkość łączników musi być określona w projekcie, dokładnie tak samo jak miało to miejsce w przypadku gwoździ czy śrub. Tu nie ma miejsca na dowolność! Każdy rodzaj łącznika ma swoją określoną nośność (zależną od kształtu, grubości blachy i wielkości) i nie może zostać pominięty lub zamieniony na inny bez porozumienia z konstruktorem. Jeżeli Twój projekt nie zawiera odpowiednich szczegółów, to poproś konstruktora o uzupełnienie! Najpopularniejsze złącza ciesielskie to:

  • Złącze kątowe wzmocnione – bardzo uniwersalne połączenie elementów ponieważ pozwala przenieść wiele różnych rodzajów obciążeń i łączyć elementy w różnych konfiguracjach. Złącze to posiada wstępnie przygotowane otwory do gwoździ/wkrętów oraz śrub co zapewnia wiele możliwości mocowania. Jest często stosowane do łączenia krokwi i murłaty.
  • Złącze krokwiowo-płatwiowe – składa się z dwóch specjalnie wygiętych perforowanych blach. Służy do zamocowania krokwi na płatwi lub na murłacie i może być ustawione w poziomie lub w pionie – zależnie od tego, czy ma zabezpieczać więźbę przed dużą siłą rozporu, czy przed ssaniem wiatru. Szczegóły powinieneś znaleźć w swoim projekcie.
  • Płytki perforowane – są uniwersalnym elementem łączącym dwa drewniane elementy. Może być stosowane np. do połączenia murłaty na długości lub do połączenia krokwi w kalenicy.
kątownik ciesielski
Łącznik ciesielski kątowy wzmocniony

Uwaga!

Częstym błędem jest połączenie krokwi i murłaty za pomocą tylko jednego gwoździa, tzw. krokwiaka. Jest to jedno z ważniejszych połączeń w całej więźbie, musi przenosić znaczne siły poziome oraz odrywanie spowodowane wiatrem. Dlatego połączenie to obowiązkowo musi być wzmocnione za pomocą złączy stalowych! Jeżeli Twój projekt tego nie przewiduje to koniecznie poproś konstruktora o uzupełnienie!

Uwaga!

Konstrukcja dachu “lubi” symetrię. Wszystkie połączenia powinny być wykonane symetryczne. Np. połączenie krokwi na murłacie powinno posiadać stalowe złącza z obydwu stron a nie tylko z jednej. W ten sposób unikamy dodatkowych obciążeń w złączu wynikających z jego braku symetrii. Dlatego nawet jeśli projekt tego nie precyzuje, to powinieneś zastosować połączenia symetryczne wszędzie gdzie to tylko możliwe. Koszt łączników i gwoździ nie jest na tyle duży aby warto było na nich oszczędzać.

Płytki kolczaste

Jest to odrębna kategoria elementów łączących więźbę dachową. Jak wskazuje nazwa, jest to płytka z kolcami. Kolce te zastępują gwoździe, wkręty i śruby, a sama płytka mocowana jest przez wciskanie za pomocą prasy. Połączenia na płytki kolczaste mają bardzo wysokie nośności i sztywności, ale mogą być wykonywane jedynie z zakładach prefabrykacji ponieważ wymagają specjalistycznych narzędzi. W efekcie spotykane są tylko w więźbach prefabrykowanych, gdzie zakład prefabrykacji zajmuje się od początku do końca projektowaniem, doborem i wykonaniem całej więźby.

płytki kolczaste
Płytka kolczasta. Zdjęcie: agrobud.eu

Materiały do wykonania więźby dachowej

Więźbę dachową możesz zamówić gotową z zakładu prefabrykacji i wtedy nie musisz martwić się o żadne materiały. Jeżeli jednak więźba będzie wykonywana na budowie, to potrzebne Ci będą:

  • Tarcica o odpowiedniej wytrzymałości i wilgotności potwierdzone Deklaracją właściwości użytkowych. Impregnacja zwykle nie jest konieczna;
  • Gwoździe, wkręty lub śruby zgodnie z projektem;
  • Stalowe złącza ciesielskie zgodnie z projektem.

Kontrola prawidłowego wykonania więźby dachowej

Więźba prefabrykowana w dużej mierze jest kontrolowana już w fabryce i elementy które przyjadą na Twoją budowę powinny być niemal idealne. Wtedy wystarczy sprawdzić jedynie ich prawidłowe ustawienie. Jeśli więźba wykonywana jest na budowie, to sprawdzenia jest nieco więcej. Aby łatwiej Ci było skontrolować wykonawcę, skorzystaj z poniższej listy:

  1. Jakość i wytrzymałość drewna. Gdy kupujesz drewno suszone i certyfikowane, to sprawdzenie jakie musisz wykonać jest bardzo proste: wystarczy że na drewnie będzie znak CE, a producent drewna dostarczy Ci Deklarację właściwości użytkowych w której znajdziesz odpowiednią klasę wytrzymałości. Takie drewno nie musi być wcale impregnowane, ale warto by było strugane (gładkie). Jeśli kupiłeś tarcicę i dostałeś jakieś “papiery”, ale nie masz pewności, czy drewno faktycznie spełnia wszystkie wymagania, to sprawdź co najmniej jego wilgotność (bez problemu możesz kupić miernik wilgotności za kilkadziesiąt złotych, max. dopuszczalna wilgotność to 18%) – mokre drewno to niemal gwarancja oszustwa! Twoje wątpliwości powinna też wzbudzić bezcelowa impregnacja w bardzo intensywnym kolorze, duża ilość sęków, pęknięcia lub inne wyraźne wady. Sprawdź też czy tartak posiada zakładowy system kontroli jakości potwierdzony certyfikatem.
  2. Wymiary tarcicy. Projekt Twojego domu dokładnie określa jaka powinna być wysokość, szerokość i długość każdego z elementów konstrukcyjnych. Drewno, które zamówiłeś w tartaku nie może mieć zaniżonych wymiarów. W wysokiej jakości tarcicy struganej dopuszcza się zaniżenie grubości lub szerokości zaledwie o 1mm! Zawyżenie grubości lub szerokości nie jest już tak szkodliwe i spokojnie można dopuścić tutaj 1-3mm. Na długości dopuszczalne jest aby element był za krótki o 20mm. Uważaj na nieuczciwe tartaki. Potrafią one zaniżać wszystkie wymiary więźby, np zamiast krokwi o grubości 80mm sprzedają 75mm, które jeszcze się skurczy w trakcie schnięcia! Przy zamawianiu więźby pamiętaj też o naddatkach na długości potrzebnych na połączenia.
  3. Przygotowanie widocznych części krokwi. Jeżeli w Twoim domu, pod okapem widoczne będą krokwie to warto ich zakończenia przygotować jeszcze przed montażem więźby. Można to zrobić przez zastosowanie ozdobnych podcięć, malowanie itp.
  4. Gwoździe, wkręty i śruby. Upewnij się, że na budowę dotarły właściwe łączniki. Sprawdź ich długości, średnice, zabezpieczenie antykorozyjne i wytrzymałości (szczególnie śrub – znajdziesz je wybite na łbie śruby). Upewnij się, że masz wszystkie rodzaje łączników jakie przewiduje projekt. Pamiętaj, że nie można stosować gwoździ gładkich do połączeń z użyciem stalowych złączy ciesielskich, ani nie można samowolnie zmieniać śruby, gwoździe lub wkręty itp.
  5. Stalowe łączniki ciesielskie. Upewnij się, że na budowę dotarły dokładnie takie łączniki jakich wymaga projekt. Np. kątowniki występują w kilku wariantach wymiarowych, a blachy perforowane w różnych grubościach. Nie można stosować elementów zbyt małych lub o zbyt małej grubości. Wszystkie takie złącza powinny mieć znak CE.
  6. Izolacja przeciwwilgociowa pod murłatą. Montaż więźby rozpoczyna się od ułożenia i wypoziomowania murłaty na wieńcu. Pomiędzy betonem, a drewnem musi znaleźć się papa lub folia HDPE, której celem jest zabezpieczenie drewna przed zawilgoceniem od świeżo wylanego betonu. Dygresja: możesz się spotkać z opinią, że od papy drewno pleśnieje. To prawda jeśli użyjesz mokrego drewna. Wtedy nie może ono wyschnąć od dołu.
  7. Montaż od razu po dostawie. Postaraj się zorganizować prace na budowie tak, aby więźba była montowana od razu po dostawie. Dzięki temu suche drewno nie zdąży zbyt mocno zmoknąć. Jeżeli jednak wiesz, że montaż będzie odbywał się później, to konieczne zabezpiecz drewno przed wilgocią: ustaw je na paletach (nigdy bezpośrednio na gruncie lub betonie!), przykryj plandeką i zapewnij wentylację.
  8. Wymiary więźby. Sprawdź wszystkie najważniejsze wymiary więźby zgodnie z projektem. Szczególnie zwróć uwagę na:
    1. Rozstaw krokwi – nie powinien różnić się o więcej niż 1cm względem rozstawu projektowanego. Zwróć szczególną uwagę na rozstaw krokwi w miejscach gdzie planowane są okna połaciowe, wyłaz dachowy, wyłaz na strych, kominy i inne przejścia przez dach. Zbyt duże przesunięcie krokwi w tych miejscach może powodować problemy na kolejnych etapach budowy.
    2. Minimalne odległości więźby od kominów spalinowych i dymowych – 15cm. Niedopuszczalne jest opieranie więźby dachowej na kominach! Najlepiej, gdy kominy są wymurowane przed budową więźby.
    3. Wysokość całkowitą więźby i wysokość do jętek lub kleszczy – jest to szczególnie ważne przy poddaszach użytkowych. Zbyt niska więźba spowoduje obniżenie pomieszczeń, a zbyt duże podniesienie może spowodować spadek nośności więźby. Maksymalne dopuszczalne różnice to 1cm.
    4. Prostoliniowość elementów – elementy więźby nie powinny mieć wyraźnie widocznych deformacji, takich jak skręcania, wygięcia itp. Maksymalne można tutaj również przyjąć 1cm odchyłki na długości elementu.
  9. Połączenia więźby. Sprawdź zgodność wszystkich połączeń z projektem. W szczególności zwróć uwagę na:
    1. Odpowiednią ilość, średnicę i rozstaw gwoździ. wkrętów lub śrub w połączeniu. Niedopuszczalne jest stosowanie łączników w losowych rozstawach, blisko krawędzi elementu drewnianego, w zbyt małej ilości oraz zastępowanie jednego rodzaju łącznika innym. Nie można też mieszać różnych łączników w jednym miejscu.
    2. Odpowiedni rodzaj stalowego łącznika ciesielskiego, jego odpowiednie mocowanie i układ w złączu. Pamiętaj, że do łączników można używać tylko gwoździ lub wkrętów z poszerzeniem pod łbem.
    3. Dokręcenie wszystkich połączeń śrubowych w więźbie. Powinny być solidnie dokręcone, a tuż przed układaniem ocieplenia wewnętrznego należy sprawdzić czy się nie poluzowały i w razie potrzeby poprawić dokręcenie. Na koniec należy zabezpieczyć śruby przed odkręcaniem (podwójna nakrętka, zaklepanie gwintu).
    4. Pamiętaj: połączenie krokwi z kleszczami na 1-2 śruby lub gwoździe to za mało! Sprawdź w projekcie ile łączników potrzeba.
      Połączenie krokwi z murłatą na jeden gwóźdź to za mało: zastosuj przynajmniej blachy kątowe lub inne zgodnie z projektem!
    5. Wszystkie gwoździe w połączeniach muszą być wbite do końca. Niedopuszczalne jest pozostawienie gwoździ (i wkrętów) zagiętych lub niedobitych.
    6. Dokładność docięcia elementów drewnianych. Szczególnie w miejscach, gdzie odpowiednie ukształtowanie połączenia drewnianego ma wpływ na nośność. Przykładowo: wycięcie krokwi w celu oparcia na murłacie musi mieć odpowiedni wymiar (projekt!) i dokładnie przylegać na całej powierzchni ponieważ przenosi oo obciążenia przez docisk. Podobnie doczołowe połączenie dwóch krokwi w kalenicy powinno dokładnie do siebie przylegać. Ewentualne naprawy lub wstawki należy wykonywać tylko z twardego gatunku drewna (np. dąb, jesion).
  10. Płaszczyzna dachu. Dobrej jakości proste krokwie umożliwiają uzyskanie dokładnej płaszczyzny dachu. Im bardziej płaski dach, tym łatwiej będzie ułożyć proste pokrycie dachowe. Ma to szczególnie duże znaczenie w przypadku nowoczesnych płaskich dachówek. Płaszczyznę dachu najłatwiej sprawdzić wzrokowo – patrząc, czy któreś krokwie nie mając wyraźnych odchyłek od sąsiednich. Można też naciągnąć sznurek murarski pomiędzy dwoma oddalonymi punktami (np. na skrajnych krokwiach w kalenicy) i dokładniej sprawdzić odchyłki. Im większe odchyłki, tym trudniej będzie później uzyskać równe i estetyczne ułożenie dachówek.
  11. Stężenia wiatrowe. Zanim na więźbę trafi wstępne krycie dachu, na czas montażu musi ona zostać zabezpieczona przed wiatrem, który może po prostu przewrócić wiązary. W tym celu stosuje się tymczasowe ukośne usztywnienia zwane stężeniami wiatrowymi. należy je bezwzględnie stosować po wewnętrznej stronie dachu w czasie montażu. Później zostaną zastąpione przez deskowanie dachu lub przez docelowe stężenia stalowe. Ale o tym przeczytasz w kolejnym artykule.
kontrola wykonania więźby dachowej
Kontrola prawidłowego wykonania więźby dachowej

Buduj praktycznie

Najniższa cena

Powszechnym sposobem na oszczędności na etapie budowy więźby dachowej jest zastosowanie najtańszego możliwego drewna. Niestety nie jest to najlepszy sposób na oszczędności. Dopłacamy w nim za niepotrzebną impregnację, dopłacamy za dodatkowy materiał, który projektanci dają “na zapas” bo wiedzą że więźba będzie ze słabej jakości i ryzykujemy dodatkowe koszty związane z prostowaniem połaci dachowej i innymi wadami o których pisałem wcześniej. Moim zdaniem warto szukać taniego drewna, ale tylko suszonego i certyfikowanego. Warto też, szczególnie w domach parterowych, sprawdzić i porównać ceny wiązarów prefabrykowanych.

Najwyższa jakość

Odpowiednią jakość może zapewnić tylko suche i strugane drewno. Dlatego przede wszystkim należy się upewnić, że kupujesz drewno wysuszone. Do tego należy zastosować właściwe łączniki, a tutaj dużo zależy od projektu. Wymagaj od konstruktora wszystkich szczegółów połączeń! Dobrym rozwiązaniem jest też zakup więźby prefabrykowanej.

Najkrótszy czas

Wykonanie tradycyjnej więźby na budowie zwykle trwa kilka dni. Jeśli chcesz jeszcze bardziej skrócić ten czas, to skorzystaj z więźby prefabrykowanej.

Ten artykuł poświęciłem na obszerne omówienie zagadnienia więźby dachowej. Jak zapewne zauważyłeś wcale nie poruszyłem tematu pokrycia dachowego, a ono również ma wpływ na nośność i sztywność dachu. Dlatego od razu zachęcam Cię do zapoznania się z kolejnym artykułem i uwzględnienia wskazówek tam zawartych już na etapie budowy więźby.

Powodzenia w budowaniu!

budowa w praktyce

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Witaj Inwestorze!

Na budowach i w projektach ciągle widzę te same, powtarzające się błędy. Ty nie musisz ich popełniać. Przecież możesz zapisać się na newsletter i pobrać darmowy ebook!

Oprócz niego dostaniesz 10 innych przydatnych plików i przypomnienia o nowych artykułach!



Zapisując się wyrażasz jednocześnie zgodę na otrzymywanie newslettera.