[B039] Jak prawidłowo wykonać strop gęstożebrowy i nie tylko

Montażstropu Teriva
Strop Teriva Podparty na czas montażu za pomocą stempli drewnianych

Z tego artykułu dowiesz się

  • Z jakich elementów składa się strop;
  • W jaki sposób montuje się stropy gęstożebrowe;
  • Jak wykonuje się zbrojenie stropu;
  • Na co zwrócić uwagę przy kontrolowaniu budowy stropu;

Jak powinien wyglądać strop w Twoim domu?

Z poprzedniego artykułu znasz już najważniejsze rodzaje stropów jakie stosowane są we współczesnym budownictwie jednorodzinnym. Mam też nadzieję, że pomogłem Ci w wyborze najlepszego rozwiązania. Jeśli zdecydowałeś się na strop gęstożebrowy typu Teriva to mam dla Ciebie jeszcze jedną, dobrą wiadomość. Ze względu na dużą popularność tego typu rozwiązania, poniżej opowiem Ci jak taki strop powinien być wykonany i jak skontrolować wykonawcę podczas prac. Przy okazji uwzględnię wykonanie wylewek żelbetowych, czyli fragmentów stropu monlitycznego. Jeśli jednak wybrałeś dla siebie inny rodzaj stropu to na pewno poniżej też znajdziesz dla siebie cenne informacje. Mimo różnorodności rozwiązań, wszystkie stropy mają elementy wspólne.

Strop zaczyna się od ścian

Solidną podstawą i pierwszym etapem do wykonania stropu jest odpowiednie przygotowanie ścian nośnych. Przecież to właśnie na ścianach będzie opierał się ciężar całego stropu i wyższych kondygnacji. W przypadku stropu gęstożebrowego mamy do czynienia z prefabrykowaną belką, którą na samym początku montażu trzeba oprzeć na ścianie. Powierzchnia na jakiej belka styka się ze ścianą jest stosunkowo mała, a musisz wiedzieć, że podczas montażu i betonowania to właśnie na tę powierzchnię będzie przekazywany ciężar budowanego stropu (analogicznie jest w stropach Filigran, Vector, płyt kanałowych). Nie każda ściana jest zdolna do bezpiecznego przeniesienia takiego obciążenia. Żeby nie uszkodzić ściany i nie doprowadzić do katastrofy budowlanej koniecznie trzeba zadbać o właściwe oparcie stropu na ścianie. Detal ten powinien być dokładnie narysowany w projekcie ponieważ mamy tu do wyboru kilka możliwości:

  • Najstarszym i dzisiaj rzadko praktykowanym rozwiązaniem jest wykonanie ostatniej warstwy muru z cegły pełnej. Cegła ma dużo większą wytrzymałość niż np. gazobeton więc pomaga lepiej rozłożyć obciążenia na “słabszy” materiał poniżej.
  • Rozwiązaniem popularnymi, ale żmudnym do wykonania jest zakończenie górnej części ściany za pomocą tzw. podlewki, poduszki betonowej, czyli warstwy betonu o grubości około 4-5cm. Podlewka ta może być wykonana przed układaniem stropu, ale wtedy wymaga dwukrotnego betonowania, albo może być wylana razem ze stropem (wtedy nazywana jest też wieńcem opuszczonym), ale wymaga solidnego deskowania bo właśnie na nim będzie opierał się cały strop w trakcie prac.
  • Prawdopodobnie najlepszym dostępnym rozwiązaniem jest zastosowanie wieńcowych kształtek szalunkowych. Są to elementy w kształcie litery “L” lub “U”, które pełnią jednocześnie dwie funkcje: stanowią właściwe oparcie dla stropu w czasie montażu i są szalunkiem traconym dla wieńca budynku. I właśnie to rozwiązanie chciałbym szerzej omówić poniżej.
Wieniec opuszczony
Gotowy strop Teriva wykonany na wieńcu opuszczonym
Kształtki szalunkowe wieńca stropu
Kształtki szalunkowe wieńca stropu

Kształtki szalunkowe muruje się jako ostatnią warstwę ścian, tak aby uzyskać docelową wysokość pomieszczeń. Murowanie wykonuje się na tradycyjną spoinę. Umożliwia to ich bardzo dokładne wypoziomowanie. Im większa dokładność wymurowanych kształtek tym równiejszy będzie sufit.

Kształtki dostępne są w dwóch wariantach: w kształcie litery “L” lub “U”. Kształtki typu “L” mają zwykle wysokość dopasowaną do całkowitej grubości stropu. Stosuje się je na ścianach zewnętrznych. Kształtki typu “U” są znacznie niższe, a ich zadaniem jest tylko stworzenie podstawy pod strop na ścianach nośnych wewnętrznych. Kształtki mogą być wykonane zarówno z keramzytobetonu (tak jak pustaki stropowe teriva) lub z ceramiki, jako element systemu ściennego z pustaków ceramicznych.

Przy wyborze kształtek szalunkowych należy zwrócić uwagę przede wszystkim na wysokość samych kształtek. Jeżeli kupujesz je od tego samego producenta, co system stropowy to nie powinno być problemu. Jeśli kupujesz kształtki osobno, albo chcesz je zastosować do stropu o mniejszej grubości to konieczne będzie docinanie kształtek na odpowiedni wymiar. Podczas zakupu poproś też producenta o wydanie stosownej Deklaracji Właściwości Użytkowych wyrobu. Ten dokument świadczy o wytrzymałości elementu na którym opiera się ciężar całego stropu!

Podstawowe elementy stropu gęstożebrowego
Widok z góry stropu pokazujący podstawowe elementy i rodzaje zbrojenia

Długość oparcia stropu na ścianie

Kolejnym aspektem, ważnym na samym początku budowy stropu jest długość na jakiej belki stropu gęstożebrowego (analogicznie płyty Filigran, Vector, kanałowe) opierają się na ścianie (a właściwie już na kształtkach szalunkowych). Długość tą określa producent stropu lub projektant i bezwzględnie należy ją zachować! Zwykle jest to minimum 6cm.
Warto tu wspomnieć o sytuacji, gdy ściana wykonana jest z bloczków betonowych lub w całości jako żelbetowa. Wtedy stosowanie wzmocnienia z podlewki betonowej lub kształtek szalunkowych nie jest konieczne, ale dalej obowiązuje zachowanie minimalnej długości oparcia.

Oparcie belek stropowych na ścianie
Oparcie belek prefabrykowanych na ścianie za pomocą kształtek szalunkowych

Montaż stropu gęstożebrowego Teriva

Uwaga: Przy układaniu płyt Filigran i Vector obowiązują takie same zasady jak przy niżej omawianym układaniu belek stropu Teriva.

Układanie belek stropowych

Montaż stropu Teriva oraz innych, podobnych stropów gęstożebrowych rozpoczyna się od ułożenia prefabrykowanych belek. Można to zrobić ręcznie lub za pomocą małego dźwigu samochodowego HDS. Belki układa się w odstępach co około 60cm (dokładny rozstaw zależy od producenta systemu). Podczas układania belek należy pamiętać, że nie mogą one opierać się na kominach lub innych nienośnych elementach budynku! Jeżeli któraś z belek przypada akurat “na kominie” to należy w tym miejscu wykonać tzw. belkę wymianu. Powinna ona być narysowana w projekcie, a więcej o tym zagadnieniu znajdziesz w kolejnych akapitach. W miejscach szczególnie obciążonych, np. pod ścianami działowymi, przy schodach, kominach, dużych otworach, itp. stosuje się podwójną a nawet potrójną belkę. Dokładny rozstaw, długości i ilości belek znajdziesz w projekcie.

Swobodnie leżące na ścianach belki prefabrykowane utrzymują swój własny ciężar, ale mają zbyt małą wytrzymałość, żeby można było na nich układać pustaki i wylewać mieszankę betonową. Dlatego kolejnym krokiem na budowie jest podparcie wszystkich belek za pomocą tzw. stempli drewnianych lub systemowych podpór stalowych. Tutaj bardzo ważne są maksymalne odległości między podporami. Każda z belek powinna być podparta w rozstawach nie większych niż 1,5-2,0m. (zależnie od rozpiętości i grubości stropu). Szczegółowe wytyczne co do podparcia stropu w czasie budowy znajdziesz w wytycznych producenta. Podparcie, oprócz zapewnienia wytrzymałości stropu w trakcie budowy, zapewnia również jego dokładne wypoziomowanie. Co więcej, przy dużych rozpiętościach stropu (powyżej 6m) należy zastosować tzw. ujemną strzałkę ugięcia. Jest to “wygięcie” belek stropowych w przeciwną stronę niż wygina je grawitacja, czyli w górę o około 5-30mm (zależnie od rozpiętości). Dzięki takiemu zabiegowi, po zakończeniu budowy stropu i zdjęciu podpór strop ugnie się odrobinę pod własnym ciężarem, a jego dolna powierzchnia “wyprostuje się”.

Stemple i podpory stropu należy ustawiać na stabilnym i wytrzymałym podłożu. Tutaj nie ma żartów, bo muszą one przenieść ciężar co najmniej 250kg przypadający na każdy metr kwadratowy stropu. W przeliczeniu na jeden stempel mamy do czynienia z podobnym obciążeniem na poziomie minimum 250kg! Jest to pierwszy, poważny test dla Twojej wylewki na poziomie zero. Mam nadzieję, że została wykonana prawidłowo. Podpieranie stropu zbyt małą ilością stempli, lub ustawienie ich na gruncie, bez wylewki grozi nadmiernym ugięciem, a nawet zawaleniem stropu już w trakcie budowy!

Podparcie stropu na czas budowy
Podparcie stropu na czas budowy

Układanie pustaków stropowych

Na położonych, podpartych i wypoziomowanych belkach prefabrykowanych układa się pustaki stropowe z betonu lekkiego. To bardzo szybka i prosta praca. Wystarczy tylko pamiętać o kilku podstawowych zasadach:

  • Początkowy i końcowy pustak w każdym rzędzie musi mieć zamknięte (“zadeklowane”) otwory. Producenci często w zestawie elementów stropowych dostarczają już pewną ilość pustaków z fabrycznie zamkniętą powierzchnią. W razie potrzeby można takie pustaki “zadeklować” na budowie po prostu zalewając je wcześniej betonem. Zamknięcie początkowego i końcowego pustaka jest konieczne, aby w trakcie betonowania, mieszanka betonowa nie wlewała się do środka pustaków. Spowodowałoby, zwiększenie ciężaru stropu i kompletny brak kontroli nad zużyciem i poziomowaniem betonu!
  • W analogiczny sposób należy zamknąć wszystkie inne pustaki do których może wlać się mieszanka betonowa: pustaki przy żebrach rozdzielczych, przy belkach wymianu, przy otworach w stropie, itp.

Uwaga!

Niedopuszczalne jest zaślepianie otworów w pustakach za pomocą worków, styropianu lub innych śmieci znalezionych na budowie! Zostaną one wepchnięte ze środka pustaka i nie będą spełniały swojej funkcji. A poza tym taka praktyka bardzo źle świadczy o wykonawcy…

  • Wraz z typowymi pustakami należy w stropie umieścić kształtki szalunkowe. Są to również elementy z lekkiego betonu w firmie płytki, którą układa się zamiast pustaka. Kształtki szalunkowe powinny być rozmieszczone wszędzie tam, gdzie w grubości stropu będzie występowało dodatkowe zbrojenie, czyli: przy belkach wymianu, żebrach rozdzielczych, dodatkowych belkach ukrytych, w miejscach gdzie mają być zakotwione w stropie pręty zbrojeniowe schodów, balkonów itp. Krótko mówiąc: zgodnie z projektem.
  • Pustaki stropowe (podobnie jak belki) należy układać tak, aby nie opierały się na kominach lub innych nienośnych elementach budynku. Wokół kominów należy zachować dylatację o grubości 2-3cm i wypełnić ją wełną mineralną. Więcej o dylatacji możesz przeczytać w artykułach dotyczących kominów: [B036] Przewody kominowe wentylacyjne, [B037] Przewody kominowe spalinowe i dymowe.
  • W przypadku, gdy ze względu na rozstaw belek, np. co 60cm, pozostanie na końcu stropu “pustka” o nie całkowitym wymiarze można ją wypełnić w jeden z następujących sposobów:
    • wąskie “pustki” pomiędzy pustakami stropowymi a ścianą można zaszalować od spodu i zabetonować razem ze stropem i wieńcem;
    • większe “pustki” można wypełnić za pomocą całych lub dociętych kształtek szalunkowych lub pustaków stropowych. Opiera się je z jednej strony na belce stropowej, a z drugiej na ścianie. Elementy powinny być docięte tak, aby długość oparcia na ścianie wynosiła około 4-5cm;
    • wykonać wylewkę żelbetową, czyli fragment stropu monolitycznego, i zazbroić go zgodnie z dokumentacją projektową.
Pręty startowe z wieńca
"PUSTKA" na końcu stropu wypełniona ostatnim, krótszym pustakiem stropowym. Widoczne również Pręty startowe do zbrojenia ściany kolankowej

Ten artykuł to jedynie ułamek informacji jakie będą Ci potrzebne przy budowie domu. Zapisz się na newsletter i dowiedz się więcej!



Zapisując się wyrażasz jednocześnie zgodę na otrzymywanie newslettera.

Wylewki żelbetowe, czyli mały strop monolityczny

W przypadku, gdy strop Teriva nie pasuje swoim kształtem do układu ścian, lub konieczne jest wykonanie mniejszych, ale nietypowych fragmentów stropu, to warto połączyć strop systemowy z fragmentem stropu monolitycznego.

Wykonanie stropu monolitycznego rozpoczyna się od budowy pełnego deskowania pod całą powierzchnią stropu. Przy dużych powierzchniach warto skorzystać z szalunków systemowych, a przy małych w zupełności wystarczy prosty szalunek drewniany. Musi on zostać solidnie podparty, podobnie jak miało to miejsce w przypadku stropu gęstożebrowego. Kolejnym krokiem będzie wykonanie zbrojenia.

Zbrojenie stropu

Zbrojenie jest najważniejszym elementem, bez którego strop by się po prostu zawalił. Jest jednocześnie najbardziej skomplikowanym i czasochłonnym etapem przy budowie każdego stropu. Istnieje wiele zasad mówiących jak powinno być wykonane zbrojenie. Poniżej przedstawię Ci najważniejsze z nich. Pamiętaj jednak, że zawsze najważniejsze jest to co zostało narysowane w projekcie i opinia kierownika budowy.

Ogólna zasada wykonywania zbrojenia

W poprzednim artykule, podczas omawiania “jak działa strop” pisałem, że beton “lubi” ściskanie, ale “nie lubi” rozciągania. Dlatego w miejscach rozciąganych należy umieścić zbrojenie. I to jest właśnie nadrzędna zasada, którą stosuje się przy wykonywaniu zbrojenia każdego stropu.

Zbrojenie główne

Zbrojeniem głównym nazywamy pręty zbrojeniowe, które są odpowiedzialne za nośność stropu jako całości. Zwykle jest ono długie i ułożone w jednym kawałku na całej rozpiętości stropu. Układ zbrojenia może być jednokierunkowy lub wielokierunkowy – zależnie od tego w jaki sposób strop jest podparty. Ponadto zbrojenie główne wykonuje się jako zbrojenie dolne w środku rozpiętości i górne nad podporami.

Wśród zbrojenia głównego dwukierunkowego wyróżnia się zbrojenie układane wzdłuż krótszej i wzdłuż dłuższej rozpiętości. Jest to istotne o tyle, że zbrojenie “krótsze” jest zbrojeniem bardziej obciążonym. Dlatego może być ono „grubsze”, jest go więcej i znajduje się bliżej powierzchni betonu. Trzeba być świadomym, że to który pręt jest wyżej, a który niżej jest istotne i powinno być zaznaczone w projekcie.

Strop gęstożebrowy

W stropie gęstożebrowym zbrojenie dolne jest już ukryte w prefabrykowanych belkach stropowych. Zbrojenie to jest ułożone jednokierunkowo i nie ma tu potrzeby żadnych dodatkowych prac. Główne zbrojenie górne również jest zawarte w belce prefabrykowanej w formie zaledwie jednego pręta. W stropach o dużej rozpiętości (powyżej 6m) stosuje się dodatkowe główne zbrojenie górne z prętów układanych na budowie oraz dodatkowe zbrojenie na ścianie w formie dodatkowych kratowniczek.

Strop monolityczny

W stropie monolitycznym zbrojenie główne właściwie zawsze występuje górą i dołem, a na dodatek w dwóch kierunkach. W przypadku stropu pracującego jednokierunkowo, zbrojenie ułożone wzdłuż rozpiętości będzie najbardziej rozbudowane, a w drugim kierunku jedynie pomocnicze. W stropie działającym dwukierunkowo zbrojenie będzie rozbudowane w obydwu kierunkach. Pozostałe pręty zbrojeniowe, szczególnie te, które umieszczone są poza rozciąganą strefą betonu, będą pełniły głównie funkcje pomocnicze: jako zbrojenie przeciwskórczowe, jako siatka pomocnicza utrzymująca pręty na swoich miejscach.

Podwójne belki stropowe
podwójne prefabrykowane belki stropowe

Zbrojenie dodatkowe przeciw zarysowaniu i skurczowi nad podporami

W przypadku kiedy główne zbrojenie górne nad podporą nie jest potrzebne, stosuje się tam dodatkowe zbrojenie przeciw zarysowaniu. Może to być nieco mylące, bo jedno i drugie zbrojenie może wyglądać niemal identycznie, ale pełni zupełnie inną funkcję. Zbrojenie główne ma zapewnić odpowiednią nośność stropu i jest bardzo drobiazgowo zaprojektowane pod tym względem. Zbrojenie dodatkowe przeciw zarysowaniu i skurczowi jest przyjmowane na zasadzie “w tym miejscu często powstają rysy, więc dorzucamy zbrojenia żeby ich nie było”. Jego znaczenie w przenoszeniu obciążeń jest dużo mniejsze. Mimo to należy jest stosować, aby strop nie popękał zbyt mocno.

Stosuje się je w każdym rodzaju stropu. W stropie monolitycznym często jest ono jednocześnie górnym zbrojeniem głównym, a w stropach gęstożebrowych wykonuje się je z siatek zbrojeniowych, ułożonych nad podporami. Jego ilość, średnica prętów i wielkość określone są w projekcie. Typowym rozwiązaniem jest aby pręty zbrojenia dodatkowego były ułożone prostopadle do podpory (ściany nośnej) i wystawały 50cm poza obrys ściany.

Uwaga

Aby zbrojenie górne przeciw rysom miało sens trzeba je wykonać właściwie. Powinno być w sposób ciągły ułożone nad podporą i wystawać poza obrys ściany na długość zgodną z projektem lub zaleceniami producenta stropu. Zbrojenie to nie może być łączone z kawałków nad podporami, powinno zawsze być umieszczone nad całą szerokością podpory, a nigdy obok.

Zbrojenie stropu nad podporą
Zbrojenie wieńca oraz zbrojenie siatką strefy nad podporą

Wieńce

Jednym z nieodłącznych elementów każdego stropu jest wieniec żelbetowy. Pod tą nazwą kryje się zwyczajna belka żelbetowa, o grubości takiej jak grubość stropu i szerokości takiej jak szerokość ściany. W przypadku stropu Teriva wysokość wynosi zwykle 24cm, a szerokość popularnych ścian wynosi również 24cm (w tym grubość kształtki szalunkowej). Wieniec wykonuje się nad wszystkimi ścianami nośnymi (czyli nad podporami) i betonuje razem ze stropem. Dzięki temu wieniec trwale łączy się ze stropem, a w efekcie pomaga w równomiernym rozłożeniu obciążeń ze stropu na ściany i “spina” razem wszystkie ściany budynku. Czasem też wieniec pełni jednocześnie funkcję nadproża okiennego, lub drzwiowego.

Wieniec wykonuje się zazwyczaj z 3 lub 4 prętów fi12 połączonych strzemoinami, dokładnie tak samo jak ma to miejsce w przypadku żelbetowych nadproży monolitycznych. Dlatego odsyłam Cię do artykułu [B034] Otwory okienne i drzwiowe, nadproża, podciągi, gdzie znajdziesz szczegółowy opis jak wykonuje się belki monolityczne.

Zbrojenie wieńca opuszczonego
Zbrojenie (opuszczonego) wieńca stropu na ścianie zewnętrznej przed ustawieniem szalunków

Belki ukryte, belki wymianu

Zarówno stropy monolityczne, Filigran, Vector jak i Teriva pozwalają na ukrycie w swojej grubości belki żelbetowej. A mówiąc bardziej precyzyjnie: zbrojenia belki żelbetowej, bo beton jest wspólny dla stropu i belki. Takie rozwiązanie daje ogromne możliwości wzmacniania stropu dokładnie tam, gdzie jest to potrzebne. Typowymi sytuacjami są tzw. belki wymianu. O co w nich chodzi?

Belki wymianu

Większość belek stropowych, typu Teriva opiera się na jednym końcu na jednej ścianie i na drugim końcu na drugiej ścianie. Czasem jednak zdarza się, że jeden z końców belki trafia w komin, albo kończy się “w powietrzu” bo dalej jest otwór w stropie na klatkę schodową. W takich sytuacjach nie ma na czym oprzeć belki prefabrykowanej, a przecież na czymś musi ona stanąć. W takich sytuacjach wykonuje się właśnie belkę wymianu. Jest to dodatkowa prostopadła monolityczna belka żelbetowa na której “zawisną” wcześniej opisane, krótsze prefabrykowane belki stropowe. Z kolei belka wymianu opiera się na sąsiednich, belkach stropowych. Zbrojenie belki wymianu opisane jest zawsze w projekcie, ale zwykle wygląda ono bardzo podobnie do zbrojenia wieńca.

Belki ukryte

Belka ukryta w rzeczywistości jest również samym zbrojeniem ukrytym w grubości stropu, a jej beton jest wspólny z betonem stropu. Belki ukryte można wykonać w dowolnym kierunku i w dowolnym miejscu stropu. Najczęściej stosowane są do lokalnego wzmocnienia stropu w miejscach, gdzie mają stanąć później ściany działowe lub elementy więźby dachowej.

Zbrojenie belki ukrytej w stropie
Zbrojenie belki ukrytej

Żebro rozdzielcze

Żebro rozdzielcze jest elementem typowym dla stropów gęstożebrowych. W swojej formie jest identyczne z ukrytą belką, poprowadzoną prostopadle do prefabrykowanych belek stropowych. Żebra rozdzielcze stosuje się aby połączyć ze sobą wszystkie belki stropowe. Dzięki temu pracują one (uginają się) wspólnie i nie ma ryzyka powstania efektu klawiszowania. Warto tu zaznaczyć, że ilość żeber rozdzielczych w stropie zależy od jego rozpiętości. Poniżej 4m ich stosowanie nie jest konieczne. Pomiędzy 4m, a 6m stosuje się jedno żebro rozdzielcze. W granicach 6-8m potrzebne będą dwa żebra. Szczegółowe wytyczne co do rozmieszczenia żeber znajdują się zawsze w projekcie stropu i wytycznych producenta systemu.
Zbrojenie żebra rozdzielczego
Żebro rozdzielcze (na pierwszym planie), belka ukryta (po prawej, przy otworze), wieniec na ścianie wewnętrznej (na dalszym planie)

Zbrojenie otworów w stropach

W stropach zawsze występują otwory. Najczęściej służą one do przeprowadzenia kominów albo jako klatka schodowa. Niezależnie od funkcji i niezależnie od belek stropowych i belek wymianu, każdy otwór powinien mieć dodatkowe zbrojenie narożników, poprowadzone pod kątem 45 stopni, do krawędzi otworu. Ilość, długość i rozmieszczenie dodatkowych prętów powinna być określona w projekcie. Zwykle są to co najmniej po 2 pręty długości 1m w każdym narożu otworu. Zapobiegają one pęknięciom w narożnikach.

Zbrojenie balkonów i wsporników

Kiedyś balkony były obowiązkowym elementem każdego domu. Obecnie spotyka się je coraz rzadziej. Mimo to warto wiedzieć jak zbroi się balkony, bo czasem występują one również wewnątrz budynku, np. jako antresola lub fragment klatki schodowej. Z konstrukcyjnego punktu widzenia balkon jest fragmentem stropu wystającym poza obrys ściany bez podparcia i fachowo nazywamy go wspornikiem. Wiesz już, że strop nad ścianami należy zbroić w górnej części (tam gdzie beton jest rozciągany) i dokładnie tak samo jest ze wspornikami. Główne zbrojenie jest umieszczane na całej powierzchni górą. Ponadto ciężar balkonu musi zostać zrównoważony po wewnętrznej stronie ściany. Dlatego płyty balkonu są wykonywane jako żelbetowe, pełne o jak najmniejszej grubości (i wadze) a wewnątrz znajduje się fragment stropu w całości żelbetowy lub gęstożebrowy na kształtkach szalunkowych. Dla odpowiedniego zakotwienia zbrojenie jest przeprowadzane w sposób ciągły przez całą długość balkonu, nad podporą aż do wewnętrznej części stropu. Istnieje kilka różnych sposobów na prowadzenie prętów i kotwienie balkonów do stropu, ale zawsze musi być ono dokładnie narysowane w projekcie.

zbrojenie wspornika
Zbrojenie wspornika (balkonu) zakotwione w wieńcu i stropie

Pręty startowe

Przy okazji wykonywania zbrojenia stropu warto zwrócić uwagę na pręty startowe, tzw. startery przeznaczone do słupów i trzpieni na kolejnych kondygnacjach. Zwykle takie pręty mocuje się w wieńcu lub belkach ukrytych.

Analogicznie, ze stropu, można wystawić pręty startowe do zbrojenia schodów lub balkonów o ile będą one wykonywane w późniejszym terminie.

strop teriva
Strop Teriva w trakcie budowy. Na dalszym planie widoczne pręty startowe do ściany kolankowej

Beton stropu

Stropy monolityczne, Filigran, Vector, Teriva i w niewielkim stopniu również płyty kanałowe wymagają zabetonowania po zakończeniu montażu i prac zbrojarskich. Oznacza to, że całe zbrojenie ulegnie zakryciu i już nikt nigdy nie dowie się czy zostało wykonane prawidłowo czy nie. Wiem, że sprawdzenie poprawności zbrojenia może być trudne, szczególnie jeśli robisz to po raz pierwszy. Na szczęście leży ono w zakresie podstawowych obowiązków kierownika budowy i śmiało możesz wymagać, żeby to kierownik zrobił dokładnie w Twoim imieniu.

Sam proces betonowania omawiałem już kilka razy, np. w artykułach [B032] Wylewka betonowa na poziomie zero, [B035] Słupy i trzpienie żelbetowe i w tym zakresie betonowanie stropu jest bardzo podobne.

Najważniejsze o czym należy pamiętać to aby dokładnie ustalić jaka ma być grubość betonu, a na koniec wygładzić go jak najlepiej. Gładka powierzchnia betonu ułatwia późniejsze prace wykończeniowe.

beton stropu

Kontrola prawidłowego wykonania stropu

Strop jest jednym z najbardziej odpowiedzialnych elementów konstrukcyjnych w budynku. Zawiera zbrojenie, które ulega zakryciu i z tego powodu bezwzględnie musi zostać sprawdzone przed betonowaniem przez kierownika budowy. Jeśli nie czujesz się na siłach, aby skontrolować wykonawcę, to nie szkodzi, bo jest to podstawowym obowiązkiem kierownika budowy. Mimo wszystko, jeśli tylko masz czas to zachęcam Cię do samodzielnego kontrolowania wykonawcy. Pomoże Ci w tym poniższa lista.

Rodzaj stropu

Poniższe wytyczne dedykowane są głównie do stropu Teriva z dodatkowymi wylewkami żelbetowymi (stropem monolitycznym). Mimo to większość podanych zasad jest bardzo uniwersalna i możesz je równie dobrze zastosować w innych rodzajach stropu.

Projekt i wytyczne producentów

Poniżej zamieszczamy ogólne informacje dotyczące wykonania stropów Teriva i monolitycznych. Pamiętaj jednak, że najważniejszymi dokumentami na Twojej budowie są projekt budowlany i instrukcja budowy stropu dostarczona przez producenta systemu. To one najlepiej pasują do realiów Twojej budowy i nimi ostatecznie powinieneś się kierować. W razie wątpliwości skonsultuj się z projektantem lub kierownikiem budowy.

strop teriva
Przykładowy wygląd stropu Teriva przed betonowaniem. To ostatni moment na kontrolę i poprawki zbrojenia

Podczas kontrolowania budowy stropu zwróć uwagę na:

  1. Wypoziomowanie kształtek szalunkowych. Kształtki szalunkowe na ścianach nośnych muruje się na tradycyjną zaprawę tak aby można było je dokładnie wypoziomować. Od dokładności ich ułożenia zależy późniejszy poziom sufitu. Oczywiście sufit będzie później tynkowany, ale duże błędy będzie trudno ukryć. Sprawdzenia najlepiej dokonać za pomocą poziomicy długości min. 1m, przykładając ją na wszystkich ścianach w poszukiwaniu dużych odchyłek. Świetnie sprawdzi się też poziomica laserowa.
  2. Jakość kształtek szalunkowych. Kształtki są dostępne jako ceramiczne lub keramzytobetonowe. Musisz pamiętać, że przenoszą one bardzo duże obciążenie od stropu na ściany, dlatego powinny mieć odpowiednią wytrzymałość. Podczas ich zamawiania pamiętaj aby uzyskać od dostawcy lub producenta certyfikat potwierdzający wytrzymałość, czyli tzw. Deklarację właściwości użytkowych. Nie stosuj produktów, które nie mają żadnych dokumentów!
  3. Elementy systemu stropowego Teriva. Upewnij się, żę na budowę dotarły elementy zgodne z projektem i zamówieniem. Strop Teriva występuje w różnych odmianach i musisz mieć pewność, że na budowę dotarło dokładnie to co trzeba. Poproś dostawcę lub producenta o dostarczenie karty technicznej stropu oraz instrukcji montażu. Pomogą Ci one w sprawdzeniu: maksymalnych dopuszczalnych rozpiętości stropu i maksymalnej nośności, rozstawu belek, wysokości pustaków i nadbetonu. Podczas dalszych prac instrukcja będzie Ci również pomocna w kontrolowaniu wykonawcy.
    Sprawdź, czy elementy stropu dotarły na budowę bez uszkodzeń. Pęknięte pustaki stropowe lub pogięte kratowniczki belek prefabrykowanych mogą osłabić strop lub nawet doprowadzić do jego zawalenia w trakcie montażu!
  4. Oparcie belek (żeber) na ścianie. Prefabrykowane belki kratownicowe stropu Teriva należy opierać na murze lub kształtkach szalunkowych tak, aby długość oparcia wynosiła minimum 6cm (lub więcej, zgodnie z instrukcją producenta i wytycznymi projektanta). W przypadku ścian nośnych wewnętrznych, na których belki opierają się z dwóch stron należy zadbać o to aby belki nie stykały się ze sobą. Belek nie można opierać na elementach nie nośnych: na ścianach działowych ani na kominach. Gdy jeden z końców belki “trafia” w komin to należy zachować 2-3mm odległości od komina, belkę ustawić na tymczasowej podporze, a w stropie wykonać belkę wymianu.
  5. Rozmieszczenie belek stropowych. Belki stropowe układa się w typowym rozstawie około 60-65 (lub mniejszym) zależnie od rodzaju stropu. W miejscach wymagających dodatkowego wzmocnienia, np. pod ściankami działowymi równoległymi do żeber, przy otworach na schody, itp. stosuje się dwie lub trzy belki ułożone bezpośrednio przy sobie. Sprawdź, czy ułożenie dodatkowych belek na budowie odpowiada projektowi i planowanemu układowi ścianek działowych.
  6. Rozstaw podpór montażowych. Belki stropowe mają zbyt małą wytrzymałość, aby samodzielnie unieść ciężar pustaków stropowych i nadbetonu zanim całkowicie zwiąże. Dlatego na czas budowy należy podeprzeć belki za pomocą tzw. stempli drewnianych lub stalowych, systemowych podpór. Każda z belek musi być podparta co około 1,5-2,0m. Maksymalny, dopuszczalny rozstaw podpór zależy od rozpiętości stropu i znajdziesz go w wytycznych producenta. Podpory montażowe służą jednocześnie do dokładnego wypoziomowania dolnej powierzchni stropu (można je skontrolować za pomocą poziomicy laserowej). Przy stropach o rozpiętości powyżej 6m zalecane jest lekkie “wybrzuszenie” środkowej części belek stropowych do góry, czyli wykonanie tzw. ujemnej strzałki ugięcia. Dzięki temu po zdjęciu podpór strop ugnie się lekko, a jego dolna powierzchnia wyrówna się. Wielkość ujemnego ugięcia, zależną od rozpiętości stropu, znajdziesz również w instrukcji producenta lub w projekcie.

Uwaga: Stemple drewniane lub systemowe podpory stropowe są narzędziem, tak samo jak młotek czy łopata. Wymagaj od wykonawcy aby to on zapewnił je na budowie.

Kontrola wykonania stropu gęstożebrowegoq
Kontrola wykonania stropu Teriva
  1. Układanie pustaków stropowych. Pustaki należy układać szczelnie, czyli tak aby beton nie miał żadnej możliwości dostania się do wewnątrz. Pustaki skrajne, czyli te od strony wieńca, żebra rozdzielczego, belki wymianu, itp. muszą obowiązkowo być zamknięte (zadeklowane) co zabezpieczy je przed dostaniem się mieszanki betonowej do środka. W zestawie elementów stropowych powinny znajdować się pustaki już zamknięte z jednej strony. Jeśli będzie ich zbyt mało to “deklowanie” można wykonać za pomocą zaprawy. Niedopuszczalne jest zapychanie pustaków śmieciami z budowy! Nie należy też stosować pustaków wyszczerbionych i pękniętych. Mogą one całkowicie pęknąć i spaść w trakcie chodzenia po niedokończonym stropie lub podczas betonowania!
  2. Płytki szalunkowe. W miejscach gdzie projekt przewiduje zastosowanie: żeber rozdzielczych, belek ukrytych, belek wymianu, wylewek żelbetowych do zakotwienia zbrojenia (balkonu, schodów) zamiast pustaków należy zastosować płytki szalunkowe. Mają one ten sam wymiar, co pustaki stropowe, więc bez problemu można stosować je zamienne. W tym momencie trzeba sprawdzić, czy rozmieszczenie wszystkich płytek odpowiada planowanemu ułożeniu wszystkich ukrytych w stropie elementów.
  3. Klasa stali zbrojeniowej. Klasa stali zbrojeniowej musi być dokładnie taka jak określono w projekcie ponieważ przekłada się bezpośrednio na wytrzymałość całego stropu. Powszechnie stosuje się pręty zbrojenia głównego jako żebrowane klasy A-III lub A-IIIN, a pręty strzemion (gładkie lub żebrowane) niższej klasy A-I. Klasy stali niestety nie da się sprawdzić na budowie, a jedyną metodą jest zażądanie od dostawcy stali odpowiedniego certyfikatu. Upewnij się, że go otrzymałeś tuż po dostawie materiału na budowę.
  4. Zbrojenie wieńca stropu. Wieniec jest belką ukrytą w grubości stropu, wykonaną nad wszystkimi ścianami nośnymi. Najczęściej składa się z czterech prętów głównych fi12 i strzemion fi6 w rozstawie maksymalnie 25cm. Dokładny układ zbrojenia na pewno znajdziesz w projekcie. Szalunek wieńca stanowi z jednej strony kształtka szalunkowa, a z drugiej strony zaślepione pustaki stropowe. Poza tymi różnicami, kontrolę wykonania wieńców przeprowadzisz dokładnie tak samo jak miało to miejsce w przypadku nadproży monolitycznych. Szczegóły znajdziesz w artykule: [B034] Otwory okienne i drzwiowe, nadproża, podciągi. Narożniki i przecięcia się wieńców nad ścianami nośnymi należy zbroić dodatkowymi prętami w kształcie litery „L”. Dokładnie tak samo jak było to wykonywane w narożach zbrojenia ław fundamentowych. Szczegóły znajdziesz w artykule: [B022] Ławy fundamentowe.
  5. Zbrojenie żebra rozdzielczego, belek wymianu, belek ukrytych w grubości stropu. Tutaj sytuacja wygląda bardzo podobnie jak w przypadku wieńca. Belki wykonywane są nad płytkami szalunkowymi w formie zbrojonych belek żelbetowych. podczas ich sprawdzania kieruj się tymi samymi zasadami jakie omówiłem w artykule: [B034] Otwory okienne i drzwiowe, nadproża, podciągi. Dodatkowo żebra rozdzielcze, lub inne elementy łączące się z wieńcem (lub między sobą) należy zakotwić w wieńcu za pomocą dodatkowych prętów w kształcie litery “L”.  Szczegóły znajdziesz w artykule: [B022] Ławy fundamentowe.
  6. Zbrojenie górne stropu gęstożebrowego. Zbrojenie górne może być wykonane zarówno z prętów jak i z siatek zbrojeniowych. Niezależnie od sposobu wykonania zbrojenia, należy sprawdzić jego zgodność z projektem. W szczególności sprawdzeniu podlegają: średnica i ilość prętów zbrojeniowych, kierunek i miejsca ich ułożenia, długości poszczególnych prętów/siatek i ich umiejscowienie względem podpór. Szczególną uwagę należy zwrócić na to ostatnie: w przypadku gdy projekt (lub instrukcja producenta) wymaga zastosowania zbrojenia nad podporami, to ma ono znajdować się nad całą szerokością podpory i wystawać poza nią na stosowną długość. Zbrojenie to powinno “nakładać się” na zbrojenie wieńca. Nie może być sytuacji, gdzie zbrojenie to jest położone obok wieńca, bo wtedy nie spełnia swojej funkcji. Zbrojenie górne układa się bezpośrednio na górnej powierzchni pustaków stropowych.

Uwaga: w szczególnych przypadkach, takich jak duża rozpiętość stropu (powyżej 6m), duże obciążenia skupione, nietypowy kształt stropu może być wymagane dodatkowe zbrojenie górne w różnej postaci. Sprawdź dokładnie co przewiduje projekt i instrukcja producenta.

Myślisz, że podane tu informacje mogą się jeszcze komuś przydać? Udostępnij je!

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email
Sprawdzenie wykonania stropu teriva
Kontrola wykonania zbrojenia stropu
  1. Pręty startowe. Podczas budowy stropu należy sprawdzić co i w jaki sposób będzie wykonywane w późniejszych etapach. Często z wieńca trzeba wystawić pręty startowe do ściany kolankowej lub trzpienia żelbetowego. Z płyty stropowej wystawia się czasem zbrojenie do biegu schodowego lub balkonu. Sprawdź to jeszcze przed betonowaniem.
  2. Ciągłość zbrojenia. Pręty i siatki zbrojeniowe często trzeba łączyć na długości. Miejsca łączeń nie mogą być przypadkowe. W ważnych miejscach są one określone w projekcie. Jeśli projekt nie precyzuje miejsc połączeń, to należy stosować się do ogólnej zasady: prętów nie łączy się w miejscach, gdzie beton jest rozciągany. Samo połączenie wykonuje się układając pręty na zakład o długości minimum 50cm.
  3. Połączenia prętów zbrojeniowych. Wszystkie pręty zbrojeniowe stykające się ze sobą (zbrojenie główne ułożone w dwóch kierunkach, zbrojenie główne i strzemiona) muszą być ze sobą solidnie połączone za pomocą drutu wiązałkowego.
  4. Umiejscowienie zbrojenia względem szalunków, otulenie zbrojenia. Zbrojenie nie powinno stykać się ani z kształtkami szalunkowymi, ani z szalunkami drewnianymi. Zbrojenie wieńców, belek ukrytych, itp. należy ustawić na podkładkach lub podwiesić na innych prętach, tak aby zapewnić minimalne otulenie głównych prętów zbrojeniowych. Wielkość otulenia znajdziesz w projekcie.
  5. Szalunki wylewek i fragmentów stropu monolitycznego. Przy małych powierzchniach mogą być wykonane z desek lub płyt szalunkowych. Przy większych powierzchniach wykonuje się je z szalunków systemowych. Szalunki muszą być szczelne, równe i odpowiednio wytrzymałe (strop żelbetowy o grubości 20cm waży około 450kg na każdy metr kwadratowy powierzchni!). Sprawdź też wymiary (szerokość, długość, wysokość) szalunków.
  6. Zbrojenie wylewek żelbetowych, fragmentów stropu monolitycznego. Składa się ono z podwójnej siatki zbrojenia: górnej i dolnej. Obydwie siatki należy wykonać według projektu i tych samych zasad, które podałem powyżej. Dolną siatkę podpiera się na podkładkach dystansowych, tak aby zapewnić minimalne otulenie dolne. Siatki łączy się pomiędzy sobą za pomocą podpórek z wygiętych prętów stalowych. Ważną cechą jest tu stabilność całego zbrojenia. Musi być ono na tyle sztywne, aby podczas chodzenia i betonowania nie ulegało odkształceniom.
    Należy też zwrócić uwagę na fakt, że w każdej siatce mamy pręty ułożone jedne nad drugimi. To które pręty są na dole, a które u góry oraz w jakach kierunkach przechodzą musi być zgodne z projektem.
  7. Zbrojenie wokół otworów. Narożniki otworów w stropie, takich jak otwory na kominy, otwory na klatkę schodową oraz wszelkie narożniki wewnętrzne należy zbroić dodatkowymi prętami ukośnymi. Ilość i długości prętów powinny być określone w projekcie. Jako minimum stosuje się po dwa pręty fi12 długości 1m w każdym narożu.
  8. Czystość zbrojenia i szalunków. Przed przystąpieniem do betonowania stropu szalunki oraz powierzchnia stropu prefabrykowanego muszą zostać oczyszczone z pozostałości po poprzednich pracach (wióry, ścinki drewniane, kawałki zbrojenia). Podobnie pręty zbrojeniowe muszą być czyste (bez błota, trawy, farby itp.), ale mogą być pokryte rdzawym nalotem.
  9. Klasa betonu. Klasa betonu określona w projekcie (zwykle C20/25, dawniej oznaczane jako B25) odpowiada za wytrzymałość całego stropu. W dzisiejszych czasach beton na strop w całości zamawiany jest z wytwórni. Klasa wytrzymałości betonu jest potwierdzona odpowiednim certyfikatem przez wytwórcę. Pamiętaj aby o niego poprosić podczas zamawiania lub dostawy mieszanki betonowej. Przy zamawianiu betonu warto też podać jego konsystencję: plastyczną oraz maksymalne uziarnienie 10mm. Dzięki temu beton dokładnie wypełni wszystkie przestrzenie pomiędzy zbrojeniem.
  10. Grubość stropu. Zarówno w przypadku stropów monolitycznych jak i gęstożebrowych bardzo ważne jest zachowanie odpowiedniej grubości betonu lub nadbetonu aby zapewnić wymaganą grubość stropu. Grubość stropu w bardzo dużym stopniu wpływa na jego nośność!. Przed betonowaniem upewnij się, że szalunki i kształtki szalunkowe są wystarczająco wysokie, sprawdź, czy poziom betonu został właściwie wyznaczony.
  11. Kontrola przebiegu betonowania. Podczas prowadzenia betonowania należy zwrócić uwagę na kilka aspektów takich jak:
    1. przed betonowaniem należy polać obficie wodą cały strop prefabrykowany i szalunki. Dzięki temu woda z mieszanki betonowej nie będzie zbyt szybko odciągana.
    2. odpowiednia temperatura otoczenia – betonowanie i wstępna faza wiązania w ujemnej temperaturze jest bardzo złym pomysłem. Stanowczo odradzam takie prace w miesiącach zimowych.
    3. betonowanie trzeba przeprowadzić w całości – trzeba zamówić taką ilość betonu aby w trakcie pracy go po prostu nie zabrakło. Nie wolno betonować stropu na dwa razy.
    4. betonowanie należy prowadzić tak, aby mieszanka betonowa była równomiernie rozprowadzana po powierzchni stropu i nie gromadziła się nadmiernie w jednym miejscu.
    5. zagęszczenie i wygładzenie betonu – zalany beton trzeba od razu zagęścić za pomocą wibratora buławowego lub łaty wibracyjnej. Równie ważne jest wyrównanie górnej powierzchni stropu. Im bardziej uda się go wyrównać, tym lepiej dla późniejszych etapów budowy: układania ocieplenia i wylewania posadzki.
  12. Pielęgnacja betonu. Każdy świeżo wylany beton należy odpowiednio pielęgnować, tzn. dbać aby woda z niego nie odparowywała zbyt szybko. Dobrym rozwiązaniem jest uzgodnienie z wykonawcą, że odpowiedzialność za pielęgnację jest jego obowiązkiem. A najlepszym sposobem pielęgnacji jest przykrycie świeżego betonu folią budowlaną. Dużo więcej na ten temat pisałem w artykule [B022] Ławy fundamentowe.
Kontrola wykonania stropu monolitycznego
Kontrola wykonania stropu
Po zakończeniu betonowania stropu należy odczekać aż beton zwiąże, zanim będzie można przystąpić do kolejnych prac. Przyjmuje się, że beton osiąga pełną wytrzymałość projektową po 4 tygodniach i wtedy też można bezpiecznie zdjąć podpory stropu i ustawić na nim pełne obciążenie. To niestety dość mocno opóźnia prace na budowie. Dlatego popularnym sposobem jest przystąpienie do dalszych prac po około 1-2 tygodniach od betonowania stropu (tutaj decyzję powinien podjąć kierownik budowy). W takim wypadku, przyjmujemy, że strop nie uzyskał jeszcze całej swojej wytrzymałości, ale opiera się na solidnych podporach i to właśnie one cały czas przenoszą ciężar stropu i prowadzonych prac.

Zadanie dla Inwestora

Kontrola wykonania stropu żelbetowego, a w szczególności kontrola prawidłowego wykonania zbrojenia jest dość trudna dla początkującego Inwestora. Jeśli nie czujesz się na siłach, aby samodzielnie kontrolować wykonawcę, to nic nie szkodzi. Obowiązkiem kierownika budowy jest sprawdzenie każdej pracy ulegającej zakryciu, w tym sprawdzenie zbrojenia przed zabetonowaniem stropu.

Niezależnie od tego, czy samodzielnie chcesz kontrolować wykonawcę (co tak, czy inaczej zalecam), czy też będziesz wymagał tego w całości od kierownika budowy, to mam dla Ciebie trzy porady:

  • wymagaj od dostawcy systemu stropowego, kształtek szalunkowych, stali i betonu certyfikatów potwierdzających wytrzymałość;
  • umów się z wykonawcą, że zapewnienie szalunków i stempli jest po jego stronie;
  • umów się z wykonawcą, aby to on zajął się pielęgnacją betonu.

Praktyczna porada

Po zabetonowaniu stropu gęstożebrowego warto zmierzyć i zaznaczyć sobie na rysunku rozstaw belek stropowych i ich położenie względem ścian. W przyszłości może się to przydać, gdy będziesz chciał podwiesić do sufitu coś ciężkiego (np. bujawkę dla dzieci, rekuperator). Pustaki stropowe mogą mieć zbyt małą wytrzymałość żeby utrzymać duży ciężar, dlatego kotwami należy trafić dokładnie w belki stropowe.

Materiały niezbędne do wykonania stropu

Jeśli samodzielnie zamawiasz materiały do budowy domu lub dokładnie kontrolujesz wykonawcę, to na etapie wykonania stropu możesz posiłkować się następującą listą potrzebnych materiałów:

  • wieńcowe kształtki szalunkowe;
  • zaprawa murarska workowana lub cement, piasek, woda i wapno do murowania kształtek szalunkowych;
  • kompletny system stropowy – dla stropu typu Teriva są to: belki prefabrykowane, pustaki otwarte i zamknięte, płytki szalunkowe;
  • pręty zbrojeniowe żebrowane i gładkie, drut wiązałkowy;
  • beton z wytwórni;
  • opcjonalnie do wykonania szalunków potrzebne są: deski lub sklejka szalunkowa, stemple, podpory, gwoździe, wkręty, kołki montażowe, pianka montażowa.

Praktyczny wybór najlepszego stropu

Najniższa cena

Najniższa cena zależy przede wszystkim od rodzaju stropu jaki wybierzesz. Ogólna zasada mówi, że im większy stopień prefabrykacji stropu, tym będzie on tańszy. Mimo to, każdy region kraju ma swoje preferencje w tym zakresie i dlatego warto porównać kilka różnych rozwiązań na etapie poszukiwania najniższej ceny. Gdy już zdecydujesz się na konkretny typ stropu, wtedy trudno będzie o dalsze oszczędności. Strop jest ważnym elementem konstrukcyjnym i nie można tu oszczędzać na stali, betonie czy fachowej robociźnie.

Najwyższa jakość

Najwyższa jakość również związana jest z rodzajem stropu. Zwykle pod tym pojęciem rozumie się brak klawiszowania, dobrą izolacyjność akustyczną i wysoką nośność. Wybierz ten rodzaj stropu, który spełnia wszystkie Twoje oczekiwania, a następnie dopilnuj jego prawidłowego wykonania.
Na jakość duży wpływ ma też dokładność wykończenia górnej powierzchni stropu. Im dokładniej, tym lepiej. Pomoże to w kolejnych etapach prac.

Najkrótszy czas

Najszybsze w budowie są stropy w pełni prefabrykowane, takie jak płyty kanałowe i płyty SMART. Nie wymagają betonowania stropu, a jedynie połączeń między nimi i wieńców. Do dalszych prac można często przystąpić już kolejnego dnia.

Na tym czas zakończyć drugi artykuł dotyczący wyboru i wykonania stropu w Twoim domu. Nie poruszyłem tu wszystkich możliwych zagadnień, ale mam nadzieję, że przytoczone przykłady i porównania pomogą Ci w prawidłowym wykonaniu stropu.

Jeśli masz własne przemyślenia na temat stropów, wybrałeś jeszcze inny rodzaj stropu lub masz pytania – zapraszam Cię do napisania komentarza pod tym artykułem.

Powodzenia w budowaniu!

budowa w praktyce

9 komentarze do “[B039] Jak prawidłowo wykonać strop gęstożebrowy i nie tylko

  1. Witam,
    Mam kilka pytań:
    1. Jaki jest sposób kotwienia żebra rozdzielczego, kiedy są to 2 pręty łączone strzemionami „S”. Jak powinny łączyć się z wieńcem? Czy powinny to być tzw. „L” tak jak łączenie narożników?
    2. Jaki powinien być rozstaw strzemion? U producentów są wytyczne zarówno typu 15 cm, jak i co 60 cm. Rozumiem też, że muszą być wiązane?
    3. U części producentów są wytyczne, żeby niezależnie od tego, czy w miejscu komina pojawiła się belka, czy też nie, wykonać dodatkowe zbrojenie np. w formie krótkiego żebra rozdzielczego. Czy taka praktyka jest konieczna, a chociaż przydatna?
    4. Czy są jakieś wytyczne odnośnie zbrojenia łączącego belkę z wieńcem za pomocą tzw. fajki? U jednego producenta są 2 wersje, znalazłem też wymiary w literaturze, ale również w kilku wersjach.
    Z góry dziękuję za odpowiedź.
    Pozdrawiam

    1. Witaj Fabian!
      Odpowiadając na Twoje pytania:
      1. Tak, powinny być dodatkowe pręty „L” w obydwie strony;
      2. Rozstaw strzemion powinien wynikać z projektu. Zwykle jest to 20-30cm. Jeżeli w projekcie nic nie ma na ten temat, to zalecam maksymalnie 25cm. Wszystkie strzemiona muszą być związane ze zbrojeniem podłużnym;
      3. Zbrojenie w poprzek belek nośnych stropu, zaraz przy kominie, zawsze poprawia jego sztywność, nośność i redukuje prawdopodobieństwo pęknięć. Czy jest konieczne – trudno jednoznacznie stwierdzić bo zależy to od wielu czynników, takich jak wielkość otworu na komin, obciążenia i rozpiętości stropu, itp. Tutaj każdorazowo powinien wypowiedzieć się projektant. W przypadku braku wytycznych zalecam zrobić takie „żebro rozdzielcze”;
      4. Zbrojenie „fajką” może częściowo lub całkowicie zastępować zbrojenie górne stropu siatkami. W stropach gęstożebrowych jest to rozwiązanie nie typowe i zalecam jego stosowania na własną rękę. Średnicę, długość i ilości „fajek” powinny zostać dobrane przez projektanta stropu.
      Pozdrawiam!

  2. Witam,
    Panie Krystianie, jak zawsze artykuł rzeczowy i wyczerpujący temat. Na pewno pozwoli inwestorom uniknąć wielu błędów a przynajmniej skieruje ich uwagę, na najważniejsze elementy.

    Pozostając nadal przy stropie prefabrykowanym – stropie Vector o szerokości płyty 60cm i max rozpiętości 510mm.
    1. Producent zaleca dla powyzszych zastosowanie stropu o grubości 15cm (4cm plyta i 11cm nadlewki betonowej)
    2. Mur będzie wykonany z bloczków silikatowych E18 klasa 15.
    3. Poddasze nieużytkowe.
    4. Zbrojenie górą nad ścianami nośnymi oraz punktami podparcia od dachu.

    Moje pytania:
    1. Czy dla ścian z silikatu E18 kl. 15 trzeba stosować jedno ze wspomnianych w artykule wzmocnień np. wieniec opuszczony?
    2. Czy materiał ten pozwala na bezpośrednie oparcie stropu na ścianach?

    Dziękuję za odpowiedź

    1. Witaj Piotrze!
      Stropy Filigran i Vector posiadają dwa systemowe sposoby oparcia i każdy producent może mieć tutaj nieco inne zalecania.
      Pierwszy sposób to taki, w którym płyta prefabrykowana jest zakończona bez wystającego z niej zbrojenia dolnego. Wtedy przyjmuje się oparcie na stropie min. 6cm i na silikatach raczej nie będzie potrzebne żadne dodatkowe wzmocnienie jak wieniec opuszczony (ostatecznie decyduje konstruktor na podstawie obliczeń). Ostatnia warstwa bloczków musi być wymurowana idealnie równo, a same płyty układa się na zaprawie cementowej, tylko po to żeby wyrównać niedoskonałości muru.
      Drugi sposób oparcia to taki, w którym z płyty prefabrykowanej wystaje zbrojenie dolne, które wchodzi w wieniec. W takim przypadku sama płyta ustawiona jest na „0” i nie opiera się na murze (tylko na stemplach). Ewentualnie opiera się na 1-2cm. Dzięki wystającemu zbrojeniu płyta łączy się monolitycznie z wieńcem i w ten sposób zapewnia równomierne oparcie na całej powierzchni ściany. Tutaj na pewno nie jest potrzebne zastosowanie wieńca opuszczonego i takie rozwiązanie można zastosować na każdym materiale murowym. Wadą jest konieczność użycia większej ilości podpór tymczasowych i konieczność dokładnego uszczelnienia styku płyty ze ścianą, aby mieszanka betonowa „nie uciekała”
      Poza tym w opisanym przypadku od razu przychodzi mi na myśl pytanie: czy na pewno warto robić strop w domu z poddaszem nieużytkowym? Nie lepiej (szybciej i taniej) zastosować wiązary drewniane? Może warto przemyśleć takie rozwiązanie.

  3. Czy prawidłową praktyką jest wybór rodzaju stropu po uzyskaniu pozwolenia na budowę i zmiana projektowa względem pierwotnego projektu budowlanego? Zmianą taką np z monolitycznego na prefabrykowany zajmuje się producent systemu stropu. Czy jednak należy już w pierwotnym projekcie zastosować odpowiedni rodzaj stropu? Tylko na takim etapie trudno uzyskać wiarygodne wyceny do porównania.

    1. Witaj MM!
      Ogólnie rzecz biorąc, najlepiej jest najpierw przemyśleć co i jak ma być zaprojektowane, potem projektować i potem pozwolenie na budowę, ale…
      Od września 2020 projekt budowlany dzieli się na projekt architektoniczo-budowlany (PAB-niezbędny do uzyskania pozwolenia na budowę) i projekt techniczny (PT-potrzebny na etapie budowy). Ten pierwszy zawiera tylko ogólne dane o inwestycji, a drugi szczegóły wykonawcze, np. konkretne rozwiązanie stropowe. Dzięki temu można uzyskać pozwolenie na budowę stosując PAB, a szczegóły wykonawcze zawrzeć w PT tuż przed samym rozpoczęciem budowy.
      Jeśli Twój projekt budowlany jest wykonany jeszcze „po staremu”, czyli PAB i PT są razem, to wystarczy abyś w projekcie miał zapis, że projektant dopuszcza alternatywne rodzaje stropów i należy je wykonać według odrębnego opracowania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Budujesz swój dom i chcesz uniknąć błędów?

Nie dowiesz się wszystkiego o budowie z jednego artykułu. Zapisz się na newsletter, a otrzymasz powiadomienia o nowych treściach!



Zapisując się wyrażasz jednocześnie zgodę na otrzymywanie newslettera.