[B046] Wstępne krycie dachu cz. 3/3 – Kontrola wykonania deskowania i wstępnego krycia

ZDJĘCIE: www.labc.co.uk

Artykuł, który właśnie czytasz to trzecia i ostatnia część obszernego kompendium wiedzy o wstępnym kryciu dachu.

W pierwszej części omówiłem:

  • jakie funkcje pełni wstępne krycie dachu;
  • w jaki sposób woda próbuje dostać się do Twojego domu;
  • w jaki sposób można wykonać wstępne krycie dachu;
  • w jakich przypadkach warto zastosować pełne deskowanie dachu;
  • czy lepiej pokryć dach papą czy membraną;
  • jakie zalety ma papa a jakie membrana;

W drugiej części wyjaśniałem:

  • jak dobrać wysokość szczeliny wentylacyjnej;
  • jakie drewno zastosować do pełnego deskowania dachu;
  • jakich gwoździ użyć do mocowania elementów na dachu;
  • jaką papę wybrać do wstępnego krycia dachu;
  • jaką membranę wybrać do wstępnego krycia dachu;

W trzeciej części wyjaśniam jak prawidłowo wykonać:

  • pełne deskowanie dachu;
  • pokrycie z papy;
  • pokrycie z membrany dachowej;
  • kontrłaty.

Witaj Inwestorze!

W ostatnich dwóch artykułach (część 1, część 2) poświęciłem wiele uwagi ważnym decyzjom dotyczącym wstępnego krycia dachu. Czy lepsza jest papa czy membrana? Czy deskować dach czy nie? Pomogłem Ci też w wyborze najlepszych materiałów: papy, membrany, drewna, gwoździ itp. Ale na tym jeszcze nie koniec. Teraz trzeba to wszystko poskładać razem tak, aby działało prawidłowo. Dlatego w tym artykule opowiem Ci w jaki sposób sprawdzić pracę wykonawcy i na jakie ważne detale należy zwrócić uwagę aby uniknąć błędów.

Kontrola prawidłowego wykonania deskowania

Wykonanie deskowania na dachu nie jest trudne ani dla wykonawcy, ani dla sprawdzającego. Mimo wszystko, już tradycyjnie, podaję Ci listę rzeczy na które należy zwrócić uwagę:

  1. Jakość i wytrzymałość drewna. Deski użyte do wykonania deskowania muszą być przede wszystkim suche (maksymalna wilgotność 18%). Jest to szczególnie istotne jeżeli planujesz wstępne krycie dachu za pomocą papy. Zwykle projekt nie stawia deskom wymagań co do klasy wytrzymałości i wtedy nie ma też potrzeby aby sprzedawca wystawił deklarację właściwości użytkowych i znakował tarcicę znakiem CE. Jeżeli jednak projekt wymaga, aby deski miały określoną klasę wytrzymałości, to trzeba traktować je tak samo jak drewno konstrukcyjne na więźbę dachową. Skorzystaj wtedy z listy kontrolnej o której pisałem w artykule [B043] Więźba dachowa cz. 2/2 – drewno, łączniki i wykonanie. Minimalna zalecana grubość desek to 24mm (chyba, że projekt mówi inaczej), a szerokość to 10cm do 15cm. Górna powierzchnia desek nie może mieć oblin (oflisów) ani tym bardziej kory.
  2. Jakość płyt na deskowanie. Jeżeli planujesz wykonać deskowanie dachu z płyt OSB lub sklejki, to ich dokładny rodzaj i grubość powinny być określone w projekcie. Upewnij się po prostu, że na budowę dotarł ten materiał, którego potrzebujesz. Jako normowe minimum stosuje się płyty o grubości 22mm i 25mm dla rozstawu krokwi 80cm i 100cm. Ponadto należy stosować płyty OSB typu 4 (o podwyższonej odporności na wodę). W przypadku sklejki zalecana jest również wodoodporna (a nie suchotrwała).
  3. Zabezpieczenie drewna w miejscach widocznych. Impregnacja desek suszonych nie jest zwykle potrzebna. Wyjątkiem może być tu konieczność zabezpieczenia p.poż. w sytuacjach gdy dom znajduje się bardzo blisko innego. Taka sytuacja powinna być jasno wskazana w projekcie.
    Jeżeli planujesz użyć desek jednocześnie jako widocznej podbitki to warto zastosować tu deski frezowane na “pióro-wpust” i pomalowane przed przybiciem.
  4. Gwoździe. Do mocowania deskowania należy stosować gwoździe ocynkowane gładkie. Ilość gwoździ potrzebna do przybicia jednego końca deski o szerokości do 16cm zawiera poniższa tabela:

*mapę stref obciążenia wiatrem możesz zobaczyć klikając tutaj.

Dla deskowania z płyt należy proporcjonalnie zwiększyć ilość gwoździ.

Nie wszystko jest jasne i masz wątpliwości? Zapytaj w komentarzu albo dołącz do Grupy wsparcia na Facebooku!

  1. Przybicie gwoździ. Wszystkie gwoździe na deskowaniu muszą być całkowicie wbite. Nie można dopuścić do sytuacji, gdy łby wystają ponad powierzchnię deskowania, bo prowadzi to do uszkodzenia wstępnego krycia.
  2. Zapewnienie przepływu pary wodnej. W rozwiązaniu z pełnym deskowaniem i bezpośrednio na nim ułożoną membraną paroprzepuszczalną należy zadbać, aby również samo deskowanie było przepuszczalne dla pary. W tym celu stosuje się deski o szerokości 10-11cm i układa je ze szczelinami około 0,5cm. W przypadku deskowania z płyt należy nawiercić w płytach otwory. Ilość, wielkość i rozstaw otworów powinien być określony przez projektanta. Bez obliczeń można bezpiecznie przyjąć, że powierzchnia otworów powinna wynosić około 5% powierzchni dachu (np. 62 otwory fi32mm na 1m2).
    W przypadku krycia dachu papą, gdy szczelina wentylacyjna znajduje się pod deskowaniem, a jej wylot znajduje się w kalenicy to należy pozostawić tam otwartą szczelinę szerokości około 5-6cm.
  3. Dokładność deskowania pod papę. W przypadku deskowania pod papę należy układać deski szczelnie, “na styk”, na przylgę (frezowany zakład) lub pióro-wpust. Szczeliny między deskami nie powinny być większe niż 2mm i nie dopuszcza się otworów po sękach większych niż 20mm.
  4. Sposób układania desek. Naturalne drewno kurczy się i rozszerza pod wpływem zmian wilgotności powietrza. Te wahania rozmiarów są różne w każdym kierunku (wzdłuż, w poprzek i w kierunku promieniowym do słojów drewna). W efekcie nawet deski suszone mogą się wypaczać i prostować na dachu wraz ze zmianą pór roku czyli temperatury i wilgotności powietrza. Stąd zalecane jest układanie desek z zachowaniem odpowiedniego układu słojów – stroną dordzeniową do góry. Dzięki temu deski wypaczając się nie tworzą ostrych krawędzi na styku desek. Wszystko wyjaśnia poniższy rysunek.
    Czoła dwóch stykających się na jednej krokwi desek należy układać z dylatacją około 2-3mm.
  5. Sposób układania płyt. Płyty (OSB lub sklejka) należy układać dłuższym bokiem równolegle do okapu. Wszystkie połączenia płyt muszą znajdować się na krokwiach z zachowaniem 5mm luzu. Niedopuszczalne jest pozostawienie swobodnych, przewieszonych krawędzi płyt bez podparcia. Płyty w kolejnych rzędach należy mocować “na mijankę”.
  6. Ochrona przed zawilgoceniem. Prace na budowie najlepiej zorganizować tak, aby deskowanie zostało jak najszybciej przykryte za pomocą papy lub membrany. Jest to szczególnie ważne przy produktach drewnopochodnych, takich jak sklejka czy płyta OSB.
pełne deskowanie dachu
Kontrola prawidłowego wykonania deskowania dachu

Kontrola prawidłowego wykonania wstępnego krycia z papy

Wstępne krycie dachu papą to jedna z najbardziej popularnych w Polsce metod. Niestety pojawia się tu wiele błędów wynikających z niewiedzy wykonawców i podejścia “zawsze się tak robi”. Wiele wątpliwości wynika również z faktu, że papy są przeznaczone przede wszystkim do krycia dachów płaskich za pomocą 2-3 warstw. Krycie dachu stromego w jednej warstwie jest paradoksalnie nietypowym zastosowaniem dla papy i producenci pap nie dają tutaj wielu wytycznych. Mimo wszystko, przy kontrolowaniu wstępnego krycia z papy, należy kierować się następującymi punktami:

  1. Rodzaj papy. Upewnij się, że na budowę dotarła dokładnie taka papa jaką potrzebujesz (podkładowa lub nawierzchniowa, grubość, rodzaj asfaltu, rodzaj osnowy). Wszystkie rodzaje pap z jakimi możesz się spotkać opisałem w poprzednim artykule [B045] Wstępne krycie dachu cz. 2/3 – Dobór papy, membrany, drewna i gwoździ.
  2. Sposób magazynowania papy. Rolki papy na czas transportu i na budowie należy magazynować w pozycji pionowej i w zacienionym miejscu. Ułożenie na płasko spowoduje zniekształcenia rolek.
  3. Rodzaj gwoździ. Sprawdź, czy wykonawca stosuje odpowiednie gwoździe. Jeżeli dach będzie wkrótce pokryty kontrłatami i docelowym pokryciem, to wystarczą gwoździe papowe o długości około 5mm mniejszej niż grubość deskowania. Jeżeli papa ma pozostać głównym pokryciem na dłuższy czas, to lepiej zastosować gwoździe z podkładką. Do mocowania papy nie należy stosować zszywek dekarskich.
  4. Temperatura powietrza. Papy można układać przy temperaturach powietrza powyżej +5°C (chyba, że producent dopuszcza niższe temperatury). Układanie papy w temperaturze niższej niż dopuszczalna, może powodować jej pękanie.
  5. Wilgotność podłoża (deskowania). Przed przystąpieniem do pokrycia deskowania papą, należy upewnić się, że deski lub płyty są suche. Dopuszczalna wilgotność desek wynosi 18%. Jeżeli papą zostaną pokryte mokre deski, to istnieje duże ryzyko zawilgocenia i zagrzybienia materiału. Jest to szczególnie ważne w porze jesienno-zimowej, gdy woda z drewna odparowuje bardzo wolno.
  6. Kolejność układania papy. Pasy papy układa się zawsze rozpoczynając od okapu do kalenicy (z dołu do góry). Tylko w ten sposób można prawidłowo wykonać wszystkie zakłady. Pierwszy pas papy powinien luźno wystawać kilka centymetrów poza najniższą deskę w strefie okapu. Umożliwi to późniejsze wykonanie całej strefy okapowej wraz z rynną i pozostałymi detalami.
  7. Kierunek układania papy. W dachach o nachyleniu mniejszym niż 10%, pasy papy należy układać prostopadle do okapu. Dzięki temu na zakładach nie tworzą się małe “progi” dla wody i możliwy jest swobodny spadek. Dla dachów o nachyleniu większym niż 10%, pasy papy należy układać równolegle do okapu.
  8. Połączenia papy na zakład. Arkusze papy należy łączyć ze sobą na zakłady. Papy wierzchniego krycia mają w tym celu specjalnie przygotowane pasy bez posypki. Szerokość zakładu podłużnego powinna być dokładnie taka jak szerokość przygotowanego pasa, zwykle jest to 8-10cm. Szerokość zakładów poprzecznych powinna wynosić 12-15cm. Na kolejnych pasach papy, zakłady poprzeczne powinny być przesunięte względem siebie o około 50cm.
  9. Układanie papy w koszu. W koszach dachowych, papę należy układać z zakładem poprzecznym wynoszącym 40-50cm lub ułożyć dodatkowy pas papy wzdłuż kosza.
  10. Układanie papy termozgrzewalnej bez zgrzewania. Papa termozgrzewalna zabezpieczona jest przed sklejaniem się od spodu za pomocą cienkiej folii. Przy układaniu takiej papy “na sucho”, czyli bez zgrzewania warto taką folię oderwać, szczególnie na krawędziach dachu. Pomoże to w lekkim sklejeniu się pasów papy między sobą. Luźne fragmenty folii potrafią też hałasować gdy wiatr dostanie się pomiędzy główne pokrycie, a papę.
  11. Wentylowana kalenica. W dachu krytym papą szczelina wentylacyjna znajduje się pod deskowaniem i musi mieć zapewniony wylot powietrza w kalenicy. Dlatego w kalenicy musi zostać szczelina w deskowaniu szerokości około 5-6cm, a papa nie może zakrywać tej szczeliny.
  12. Mocowanie papy do deskowania. W przypadku papy, która ma służyć tylko jako wstępne krycie i będzie jedynie chwilowo narażona na działanie wiatru, to do jej mocowania można zastosować gwoździe papowe bez podkładki. Minimalna ilość gwoździ to 3szt. na 1 metr bieżący. Jeżeli papa ma być narażona na działanie wiatru przez dłuższy czas, to należy stosować gwoździe z podkładką. Dodatkowo należy zwiększyć ilość gwoździ do 6szt./1mb na wszystkich krawędziach dachu (na szerokości 1m od krawędzi) i do 9szt./1mb na wszystkich narożach (w kwadratach 1x1m). Gwoździe można przybijać tylko pod zakładami papy, czyli w miejscach, które będą potem zakryte. Po pokryciu całego dachu żaden gwóźdź na połaci nie może być widoczny! Każdy widoczny gwóźdź to potencjalne miejsce przecieku. Jedynym miejscem, gdzie można dopuścić widoczne gwoździe, to sama kalenica, gdzie nie będzie już zakładów papy.
  13. Zgrzewanie papy. W miejscach, gdzie konieczne jest ułożenie papy w dwóch warstwach i mocowanie przez zgrzewanie, należy zwrócić uwagę na prawidłowe wykonanie zgrzewów. Zakłady drugiej warstwy papy nie mogą znajdować się w tych samych miejscach co zakłady pierwszej warstwy. Samo zgrzewanie wymaga nieco wprawy od wykonawcy. Papa musi być dobrze rozgrzana aby przykleiła się do spodniej warstwy i na zakładach, ale nie może być przegrzana bo spowoduje to stopienie się osnowy. Prawidłowy zgrzew można poznać po tym, że masa asfaltowa wypływa na połączeniach na szerokość około 5-10mm. Brak wypływu świadczy o zbyt małym rozgrzaniu papy. “Pomarszczenie” papy świadczy o zbyt mocnym przegrzaniu papy.
  14. Obróbki wokół kominów, attyk i otworów. Na każdym dachu szczególnie wrażliwymi miejscami są otwory do kominów, dachówek wentylacyjnych i połączenia dachu z attykami. Wszystkie te miejsca powinny zostać wykończone w taki sposób, aby woda miała swobodny odpływ w dół i nie tworzyła nigdzie zastoin. Jest to szczególnie istotne w przypadku kominów, gdzie konieczne jest wykonanie tzw. odboi, czyli małych spadków na deskowaniu, tuż powyżej komina. Szczelność w tych miejscach należy zapewnić przez zgrzewanie papy – nawet jeżeli cała połać jest mocowana za pomocą gwoździ.
    Papa zawsze powinna zachodzić na pionową powierzchnię komina lub attyki i tam być zgrzana (a powierzchnia komina/ściany równa i zagruntowana). Samo przejście musi być zaokrąglone, tak aby papa nie złamała się w narożu. Do zaokrąglenia należy zastosować klin o boku minimum 3cm z drewna lub wełny mineralnej. Przejścia przez papę dla dachówek wentylacyjnych należy wykonać z użyciem specjalnych kołnierzy uszczelniających do pap termozgrzewalnych.
    Bardzo dokładny opis i zdjęcia wykonania detali wokół komina, attyki i innych przejść przez papę znajdziesz w instrukcji układania pap ICOPAL (rozdział 3). Możesz ją pobrać klikając tutaj.
wstępne krycie dachu papą
Kontrola prawidłowego wykonania wstępnego krycia papą

Kontrola prawidłowego wykonania wstępnego krycia z membrany dachowej

Wstępne krycie z użyciem membrany dachowej to w Polsce ciągle mniejszość. Moim zdaniem jest jednak najłatwiejsze do wykonania, niezależnie od tego, czy mamy dach z deskowaniem, czy bez. Sprawdzając prace wykonawcy możesz skorzystać z następującej listy kontrolnej:

  1. Rodzaj membrany i materiałów pomocniczych. Przed przystąpieniem do prac, upewnij się, że na budowę dotarły dokładnie takie produkty jakie wybrałeś. Oprócz wszystkich istotnych parametrów membrany (paroprzepuszczalność, wodoszczelność, gramatura, ilość warstw, odporność na temperaturę, możliwość układania na deskowaniu, odporność ogniowa itd.) sprawdź też, czy masz właściwe materiały systemowe: taśmy klejące membranę, taśmy uszczelniające kontrłaty itp.
  2. Wilgotność podłoża (deskowania). Przed przystąpieniem do pokrycia deskowania papą, należy upewnić się, że deski lub płyty są suche. Dopuszczalna wilgotność desek wynosi 18%. Jeżeli papą zostaną pokryte mokre deski, to istnieje duże ryzyko zawilgocenia i zagrzybienia materiału. Jest to szczególnie ważne w porze jesienno-zimowej, gdy woda z drewna odparowuje bardzo wolno.
    Wymóg suchości deskowania dotyczy również drewna impregnowanego. Nie wyschnięte impregnaty mogą wchodzić w reakcję z membraną i powodować jej uszkodzenie.
  3. Strona układania membrany. W przypadku membran o wysokiej paroprzepuszczalności, bardzo istotne jest aby ułożyć ją stroną z napisami do góry. W ten sposób zapewniony jest prawidłowy przepływ pary i odpowiednia ochrona przed UV. Podczas układania membrany na dachu nie można przeciągać jej po deskowaniu lub krokwiach, bo ostre drzazgi lub wystające gwoździe mogą spowodować jej uszkodzenie.
  4. Kierunek układania membrany. Membranę dachową można układać równolegle i prostopadle do okapu. Mimo to zalecaną metodą przy budowie nowego domu jest układanie membrany równolegle do okapu.
  5. Połączenia membrany na zakład. Kolejne pasy membrany układa się na zakład podłużny i poprzeczny zgodny z wytycznymi producenta. Jest to zależne od rodzaju użytej membrany (z paskiem klejącym lub łączonej taśmą) oraz od spadku dachu. Szczegóły znajdziesz w instrukcji producenta. W przypadku braku szczegółowych wytycznych można przyjąć zakład 15cm przy dachu o spadku powyżej 20° oraz 20cm przy dachu o spadku poniżej 20°. Wszystkie zakłady muszą być obowiązkowo sklejone (paskiem klejącym lub taśmą systemową).
  6. Okap dachu. Membrana musi zachodzić na pas podrynnowy lub pas nadrynnowy i być do niego przyklejona. Dlatego podczas układania membrany należy pozostawić swobodną krawędź przy okapie z niewielkim naddatkiem na późniejsze wykończenie tego detalu. Bardzo dobrą praktyką jest też zlecenie wykonania wstępnego i docelowego pokrycia jednej ekipie, dzięki czemu wszystkie detale zostaną wykonane “za jednym razem”.
  7. Układanie membrany w koszu. Kosz dachowy jest jednym z newralgicznych miejsc na dachu i wymaga szczególnej staranności wykonania aby zapobiec przeciekom. Dlatego zalecane jest ułożenie w kosztu dodatkowej warstwy membrany – jednego pasa wzdłuż całej długości kosza. Dopiero na tym pasie układa się kolejne, zasadnicze pasy membrany tak aby z każdej połaci przechodziły na kolejną na zakład minimum 30cm. Zakłady należy skleić taśmą klejącą.
  8. Mocowanie membrany. Membranę dachową można układać zarówno na pełnym deskowaniu (o ile dany produkt się do tego nadaje) oraz bezpośrednio na krokwiach. W obydwu przypadkach membranę mocuje się za pomocą zszywek dekarskich wzdłuż krokwi. Dzięki temu wszystkie zszywki zostaną potem zakryte przez kontrłątę z taśmą uszczelniającą. W przypadku pełnego deskowania można (ale nie trzeba) mocować membranę również pod zakładami. Najważniejszą zasadą mocowania membrany jest, aby po zakończeniu montażu żadne zszywki nie były widoczne na powierzchni dachu.
    W przypadku mocowania membran bezpośrednio do krokwi, membranę należy lekko naprężyć.
  9. Wentylowana kalenica. W dachu krytym membraną cała połać dachowa jest paroprzepuszczalna i nie jest wymagana dodatkowa szczelina w kalenicy. Membrana w kalenicy powinna przechodzić z jednej połaci na drugą na zakład około 15cm.
  10. Obróbki wokół kominów, attyk i otworów. Na każdym dachu szczególnie wrażliwymi miejscami są otwory do kominów, dachówek wentylacyjnych i połączenia dachu z attykami. Wszystkie te miejsca powinny zostać wykończone w taki sposób, aby woda miała swobodny odpływ w dół i nie tworzyła nigdzie zastoin. Jest to szczególnie istotne w przypadku kominów, gdzie konieczne jest wykonanie tzw. odboi, czyli małych spadków na deskowaniu, tuż powyżej komina. Szczelność pomiędzy połacią dachu, a kominem lub ścianą powinna zostać zapewniona przez wyprowadzenie membrany na ścianę na wysokość około 10cm i przyklejenie jej za pomocą taśmy butylowej, lub taśmy systemowej zgodnie z wytycznymi producenta. Wszelkie zakłady i połączenia membrany muszą również zostać sklejone systemową taśmą.
    Mniejsze przejścia przez dach, takie jak przejścia od dachówek wentylacyjnych, uszczelnia się tylko za pomocą systemowej taśmy.
  11. Drobne uszkodzenia. Po zakończeniu montażu membrany należy sprawdzić, czy na jej powierzchni nie ma małych uszkodzeń. Membrany dachowe w razie potrzeby można łatwo naprawić poprzez zaklejenie małych uszkodzeń za pomocą systemowych taśm lub “łatkę” z większego fragmentu membrany przyklejonego również taśmą.
  12. Zabezpieczenie przed UV. Niezależnie od deklarowanego przez producenta membrany okresu odporności na UV, trzeba ją zabezpieczyć przed światłem. Kluczowe jest jak najszybsze ułożenie docelowego pokrycia dachowego. Zabezpieczenie jest konieczne również od spodu membrany, wewnątrz budynku, pod okapami, podbitką itp. Najlepiej, gdy wstępne i docelowe pokrycie dachowe wykonuje ta sama firma “za jednym razem”.
membrana wstępnego krycia
RYSUNEK - kontrola prawidłowego wykonania wstępnego krycia membraną

Pracując na budowach ciągle spotykam się z tymi samymi błędami. Ty możesz ich łatwo uniknąć. Po prostu zapisz się na newsletter i pobierz darmowy ebook!

Dodatkowo otrzymasz 10 plików pomocnych przy budowie domu i powiadomienia o nowych artykułach!



Zapisując się wyrażasz jednocześnie zgodę na otrzymywanie newslettera.

Kontrola prawidłowego wykonania kontrłat

Ostatnim elementem jaki można zaliczyć do wstępnego krycia dachu są kontrłaty, czyli listwy przybite na pokryciu, ułożone wzdłuż krokwi. Ich montaż odbywa się zwykle jednocześnie z układaniem wstępnego krycia, a sprawdzenia jakości robót można dokonać według kilku następujących punktów:

  1. Jakość i wytrzymałość drewna. Listwy użyte do wykonania kontrłat muszą być przede wszystkim suche (maksymalna wilgotność 18%). Projekty zwykle nie stawiają kontrłatom wymagań co do klasy wytrzymałości, ale pomimo tego zalecam stosowanie tarcicy konstrukcyjnej ze znakiem CE. Dla sprawdzenia jakości drewna skorzystaj z listy kontrolnej o której pisałem w artykule [B043] Więźba dachowa cz. 2/2 – drewno, łączniki i wykonanie.
  2. Wmiary kontrłaty. Wysokość kontrłaty odpowiada za wysokość szczeliny wentylacyjnej i powinna być określona w projekcie. Jako absolutne minimum przyjmuje się grubość 24mm i szerokość 50mm. Jeżeli w projekcie nie ma szczegółowych wytycznych, to można przyjąć, że grubość kontrłaty powinna wynosić:
    • 3cm dla krokwi długości do 8m;
    • 4cm dla krokwi długości od 8m do 10m;
    • 6cm dla krokwi długości od 10m do 15m;
  3. Impregnacja. Kontrłaty powinny być zabezpieczone powierzchniowo środkami biochronnymi zgodnie z wymaganiami projektu i według technologii producenta preparatu zabezpieczającego. Impregnat musi być całkowicie suchy zanim kontrłaty zostaną zamocowane na dachu.
  4. Uszczelnienie pod kontrłatą. Pod kontrłatą należy przykleić systemowe taśmy uszczelniające. W przypadku wstępnego krycia dachu papą jest to tylko zalecane, ale w przypadku membrany wstępnego krycia takie uszczelnienie jest obowiązkowe.
  5. Gwoździe. Do mocowania kontrłat można podejść na dwa sposoby:
    A. kontrłata jest tylko elementem dystansującym i nie przenosi wtedy obciążenia od wiatru, a łaty mocowane są bezpośrednio do krokwi długimi gwoździami;
    B. kontrłata jest elementem konstrukcyjnym i przenosi obciążenia od wiatru, a łaty mocowane są do kontrłat krótkimi gwoździami.
    Jeżeli projekt nie precyzuje sposobu mocowania łat i kontrłat, ani rodzaju gwoździ, to zalecam przyjęcie bezpieczniejszej opcji “B”. Wtedy też możemy skorzystać z niemieckich wytycznych dotyczących gwoździ do mocowania kontrłat. Po dostosowaniu do Polskich warunków ilości gwoździ na metr bieżący, kontrłaty dla budynków o wysokości do 10m i rozstawie krokwi do 1,0m w wyglądają następująco:

*mapę stref obciążenia wiatrem możesz zobaczyć klikając tutaj.

  1. Przybicie gwoździ. Wszystkie gwoździe na łatach muszą być całkowicie wbite. Nie można dopuścić do sytuacji, gdy łby wystają ponad powierzchnię kontrłaty.
kontrłaty na dachu
Kontrola prawidłowego wykonania kontrłat

Buduj praktycznie

Najniższa cena

Chyba nie muszę Cię przekonywać, że na pokryciu dachowym nie można oszczędzać. Można za to rozsądnie wybrać rozwiązania i materiały, tak aby uniknąć zbędnych kosztów. Najtańszym rozwiązaniem będzie zastosowanie wstępnego krycia z membrany paroprzepuszczalnej i bez deskowania. Jest to znaczna oszczędność czasu i pieniędzy (w porównaniu do deskowania), ale nie oznacza to, że można kupić najtańszą membranę.

Najwyższa jakość

Najwyższa jakość to przede wszystkim prawidłowe wykonanie i wysokiej jakości materiały. Moim zdaniem najlepsze możliwe wstępne krycie dachu to takie z pełnym deskowaniem z desek i wysokiej jakości membrana dachowa.

Najkrótszy czas

Najszybsze rozwiązanie jest jednocześnie najtańsze, czyli brak deskowania i membrana dachowa wstępnego krycia. Warto przy tej okazji wspomnieć o podbitkach (a właściwie nadbitkach), które warto wykonać i pomalować na etapie układania wstępnego krycia dachu. Zaoszczędzi to sporo czasu na późniejszych etapach prac.

Kolejne etapy po wykonaniu wstępnego krycia dachu

Na tym kończę cykl artykułów dotyczących wstępnego krycia dachu. Mam nadzieję, że udało mi się dokładnie omówić temat. Z drugiej strony wiem, że wstępne krycie, to tylko część informacji potrzebnych do wykonania kompletnego dachu. Kolejne kroki, to wykonanie docelowego pokrycia dachowego, szczegóły montażu okien połaciowych, szczegóły wykonania okapu i kalenicy oraz różnego rodzaju obróbek dekarskich. Na ich omówienie przyjdzie jeszcze czas, a na dzisiaj mogę ogłosić, że wraz z wykonaniem wstępnego krycia już tylko murowanie ścian działowych dzieli nas od osiągnięcia SSO! Czeka nas zatem małe święto, czyli wiecha 🙂

Powodzenia w budowaniu!

budowa w praktyce

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.

Witaj Inwestorze!

Na budowach i w projektach ciągle widzę te same, powtarzające się błędy. Ty nie musisz ich popełniać. Przecież możesz zapisać się na newsletter i pobrać darmowy ebook!

Oprócz niego dostaniesz 10 innych przydatnych plików i przypomnienia o nowych artykułach!



Zapisując się wyrażasz jednocześnie zgodę na otrzymywanie newslettera.